Een boeddhistische visie op de maatschappij

Voelen en zijn

Sat, 29 Apr 2023 07:21:51 GMT

De onduidelijkheid tussen sekse en gender

Er is een fundamenteel verschil tussen zijn en voelen.

Zo kan je bijvoorbeeld ziek zijn, maar je niet ziek voelen.

Je kunt je ook ziek voelen, maar het niet zijn.

Zou je je in het laatste geval naar je huisarts wenden dan zou hij (of zij) je niet kunnen helpen. Hoezeer je ook aandringt op medicatie, de dokter zal blijven uitleggen dat je niet ziek bent. Dat je je hooguit ziek voelt. Groot verschil.

In 2018 werd Emile Ratelband 60 en hij spande een rechtszaak aan om zijn leeftijd te laten veranderen in 40, want zo voelde hij zich; 40.

De rechter ging daar logischerwijs niet mee akkoord; “je mag je best 40 voelen, maar feitelijk bent je 60”.

Hoe duidelijk het verschil tussen voelen en zijn vaak is, in de discussie tussen sekse en gender is dit verschil opeens heel onduidelijk aan het worden, om niet begrijpelijke redenen. Terwijl het zo simpel is; een man heeft 46 XY-chromosomen en een vrouw heeft 46 XX-chromosomen. Die chromosomen zitten (op de zaad- en eicellen na) in elke cel dus dat is makkelijk na te gaan. Er zijn dus 2 geslachten (sekse); man en vrouw.

En ja, er zijn uitzonderingen dat een man eveneens XX chromosomen heeft en een vrouw eveneens XY chromosomen. Dat komt in de natuur, en helemaal in het vegetatieve deel, vaker voor (zie de altijd tot verwarring leidende 2 of 1 slachtig en 1 of 2 huizigheid van planten). Maar ook al heb je zowel XX als XY chromosomen in je, dan zijn er nog steeds 2 sekse. Dat je beide tegelijk bent doet daar niks aan af.

Dit is dus wat je bent. Hoe je je voelt kan anders zijn. Zoals Emile Ratelband zich 40 voelde terwijl hij 60 was, zo kan je je schijnbaar ook cisgender, non-binair, transgender, intergender of agender voelen. En dit zijn dan de 5 bekendste genders, maar er zijn er tot nu toe 65 erkent. 65 genders van mensen die uiteindelijk of XY of XX (of een combinatie hiervan) in hun sodemieter hebben.

Het probleem begint bij de (h)erkenning die de ‘genders’ willen c.q. eisen van de buitenwacht. Daar waar zij zelf de fout maken het verschil tussen voelen en zijn niet te snappen verlangen zij van de ander mee te gaan in hun misverstand. En het bizarre is; dat gebeurt ook.

In Nederland kan je, als je de volledige tranformatie van man naar vrouw of vice versa hebt doorgemaakt, je m in je paspoort laten veranderen in een v of vice versa. In sommige landen kan je dat al laten doen als je jezelf een vrouw (of man) voelt, dus zonder enige transformatie dan ook. Dit leidt weer tot vreemde situaties zoals mannen op vrouwentoiletten, douchekamers en sportwedstrijden (en vice versa, hoewel dat veel minder vaak voorkomt). En dit leidt dan weer tot discussies waarbij (echte) vrouwen protesteren omdat zij zich onveilig voelen door de aanwezigheid van mannen in ‘hun’ kleedruimte of sportwedstrijd. ‘Nee’ zegt de (echte-man-die-voelt-dattie-een-vrouw-is) ‘ik mag hier zijn want wettelijk ben ik vrouw’, waarbij de (echte) vrouw opeens van discriminatie beschuldigt wordt en moet gaan aantonen dat zij meer vrouw is dan de echte-man-die-voelt-dattie-een-vrouw-is.

De bizarre situatie doet zich nu voor dat de echte vrouw (dus van geboorte vrouw-zijnde, inclusief de 46 XX-chromosomen) of echte man (dus van geboorte man-zijnde, inclusief de 46 XY-chromosomen) moet gaan aantonen wat de precieze definitie van haar (of zijn) geslacht is. Een vrouw die zich gediscrimineerd voelt in haar vrouw zijn omdat anderen die titel opeens ook opeisen (en vice versa).

Zijn en voelen

je bent iets (zijn) en je voelt je ook zo
je bent iets, maar je voelt je anders
je voelt iets en je bent het ook
je voelt iets, maar je bent iets anders

Veel ingewikkelder is het echt niet.

Kracht en Pracht (van Tantra)

Mon, 20 Feb 2023 00:00:00 GMT

Het fundamentele verschil tussen kracht en pracht

In het Pali lijkt het tekstsymbool van 'kracht' ernstig veel op die van 'pracht' en zodoende is er een gezegde ontstaan met een mooie betekenis:

'De pracht/kracht van Tantra'

De grap zit 'm in de verwarring die het oplevert, omdat de lezer vaak het ene lees terwijl het andere ermee bedoelt wordt. Dit terwijl de woorden 'kracht' en 'pracht' verre van hetzelfde zijn.

Laten we eerst eens inzoomen op: 'De pracht van Tantra'. Vergelijk het met een tempel vol schilderingen en beelden. De onwetende bezoeker ziet de pracht van al dat moois en staart zich blind zonder te weten wat alle schilderingen en beelden te vertellen hebben. Maar gelukkig ligt er een handig foldertje bij de ingang die precies vertelt wat we moeten zien; Een Boeddha met deze handpositie betekent dit, een amulet om je nek betekent dat, die mandala betekent zus en deze mantra betekent zo. Tevreden verlaat de bezoeker de tempel. In dit geval heeft niet de 'kracht' maar de 'pracht' van Tantra ons beïnvloedt.
Het leven is niet ingewikkeld. Heel eenvoudig zelfs. Maar zolang je naar de pracht kijken, lijkt het leven zéér ingewikkeld.

Nu de kracht van Tantra.
Je hebt 'het leven' en je hebt 'de mens'. Alle situaties en omstandigheden die wij kunnen waarnemen en invloed op ons hebben is 'het leven'. Dat is zowel extern als intern en zodoende is de mens ook het leven. En daar waar situaties ons kunnen beïnvloeden hebben wij invloed op situaties, dus er is interactie.
Het leven is de mens en de mens is het leven. Beide beïnvloeden elkaar continue en zodoende is er een continue stroom van verandering. Zodra je dit meer-dan-verstandelijk begrijpt ga je als vanzelf meebewegen en hier begint de kracht van Tantra zijn werk te doen. Door mee te bewegen snap je het leven en begrijp je waar je invloed op kunt hebben en waar niet op.

Nu is er een grote valkuil aanwezig; er zijn veel mensen die denken met de kracht van Tantra bezig te zijn, terwijl ze juist met de pracht van Tantra bezig zijn.
Zoals gezegd; "het leven is eenvoudig". Zo lang je het leven ziet als een mysterie, een wonder, een lotsbestemming of een pad die je afloopt waarin elk mens een bepaald doel heeft, ben je meer bezig met pracht dan met kracht.

Als de mens iets wil begrijpen wat hij (nog) niet begrijpt, creëert die mens goden, altaars, tempels, rituelen, symbolen, tradities, mandala's en mantra's. Elke toepassing van één van deze laat zien dat je bezig bent met pracht. Als je het leven niet snapt moet je niet iets gebruiken wat je nooit kunt snappen om het te snappen. Als iets je hindert moet je begrijpen wat er gebeurt, het proces van waarnemen. Je hebt al waargenomen dat iets je hindert, dan kan je ook gaan waarnemen waarom het je hindert. Als je dat inziet heb je niet 1 hinder losgelaten, maar een heel patroon. Dat is de kracht van Tantra.

Natuurlijk kunnen we voor elke lelijke vlek een schilderijtje hangen en blij zijn met de pracht die het uitstraalt. We kunnen onszelf wijsmaken dat 'lelijke vlekken' niet bestaan en dat alles mooi is en er mag wezen. De Kum-nye Tantra gaat niet de fout in door onwerkelijkheden te creëren om de werkelijkheid te kunnen begrijpen.

De Kum-nye is de boeddhistische filosofie uitgelegd op een manier waarin we zoveel mogelijk zelf ervaren in plaats van in de boeken te duiken. Dat kan altijd nog. Zelf ervaren zonder dat begeerte of aversie onze gidsen zijn. Dan ga je het verschil inzien tussen pijn en lijden, tussen begeerte en balans, tussen emotie en gevoel, tussen gelukzaligheid en gelukkig willen zijn, tussen pracht en kracht. Dan ga je begrijpen dat de kracht van de Tantra tegelijk de pracht is, niet andersom.

Les geven

Mon, 20 Jan 2020 14:10:04 GMT

De meeste Kum-nye Tantra-cursussen geven we tegenwoordig op ons retraitecentrum Ekãyano in Frankrijk, maar in de wintermaanden geven we ook 3 cursussen in Breda . Veel van de deelnemers hebben ook elders cursussen gedaan en wij krijgen vaak dezelfde vragen en daar wil ik eens bij stilstaan.

jullie doen het in huis

Klopt. Bij de Tantra geef jezelf helemaal bloot, letterlijk en figuurlijk. De Tantra werkt ook als een vergrootglas, al je 'dingetjes' komen bij de Tantra heel duidelijk naar voren toe. Daarom vind ik het belangrijk dat mensen zien wie ik (de leraar van de cursus) ben, en daarom is de cursus in mijn huis. Zie hoe ik leef, welke boeken ik lees, welke muziek ik luister, de omgeving waarin ik mij prettig voel.

de groepen zijn (heel) klein

Onze groepen in Breda bestaan uit 6 of 8 mensen totaal (op Ekãyano 8-12), dus inclusief 2 begeleiders. Ook hier: "geef jezelf bloot" en waar je in een groep van 20 mensen jezelf nog redelijk onzichtbaar kunt maken kan dat in een groep van 6 of 8 niet.
Maar er is nog een reden; wij geloven niet in collectieve groepsprocessen. Je kan dus niet een hele groep als 1 zien en die zodoende dingen leren. Iedereen heeft zijn eigen ritme en tempo en leercurve en manier van leren. Wij willen daarop inspelen en dat kan alleen als de groep klein is.

jullie begeleiders doen mee

Absoluut; de Tantra is doen. Bij de Kum-nye Tantra gaat alles om Balans en er zijn geen technieken die je leren om in Balans te komen. Geen ademhalingsoefening, mantra's of rituelen zal je meer in Balans kunnen brengen.
Balans kan je wel voelen en voelen is doen. De begeleiders leren je de basisprincipes van bijvoorbeeld massage of yoga en laten dan zien wat je ermee kunt doen. En hoe leuk dat kan zijn, hoeveel lol je daarin kunt hebben en hoeveel vertrouwen en overgave er kan zijn. Laat dat een inspiratie zijn om het zelf te gaan vinden. Oefen zelf en zie steeds het voorbeeld voor je van 2 mensen die dezelfde oefeningen doen en er in opgaan. Want dat is tantra en duidelijker en beter kunnen wij het je niet uitleggen.

Dus...

Leer alle yoga-houdingen perfect uit te voeren en je weet nog niks van de yoga. Want yoga gaat niet om de perfecte houding, meditatie gaat niet om de perfecte zithouding, voeding gaat niet om zo groen mogelijke sla eten en Tantra gaat niet om technieken. Tantra is voelen; Balans voelen. En Balans is bewegen is lol is humor is out-of-the-box is creatief is contact is liefdevol is voelen.

Welke leraar kan in een ruimte dan nog rondlopen en zeggen: "zo moet je het doen en dat is niet goed".
De leraar kan het alleen maar voor doen. Opnieuw en opnieuw, ter inspiratie...

"Veel vrije tijd maakt niet gelukkiger, balans wel"

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Mon, 01 Oct 2018 05:31:49 GMT

Iets wat we allang weten; een gelukkig leven draait niet om roem, status, geld of veel vrije tijd maar om balans.
In balans komen is nog niet zozeer het probleem, in balans blijven wel. Ben jij in staat, ongeacht de situatie je in verkeert, in balans te blijven? Jouw balans te behouden?

Yoga, meditate, reiki, tantra, qi-gong, boswandelingen, kunst, etc... zijn allemaal prachtig maar uiteindelijk 'slechts' tools om tot balans te komen en soms om de bronnen van onbalans te ervaren. Maar elke dag moeten mediteren om in balans te blijven is geen balans.

Balans is de afwezigheid van onbalans. En onbalans wordt altijd gecreëerd door een opstapeling van factoren. Ga niet elke factor opzoeken, analyseren of determineren maar zie het bindende proces tussen deze factoren. Dat proces, dat is de werkelijke bron van je onbalans.

Artikel Nu.nl

Basis en Balans, nog niet zo eenvoudig...

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Wed, 13 Jun 2018 06:34:32 GMT

Balans en Basis, 2 termen die vaak gebruikt worden terwijl we zelf niet zo goed weten wat we er eigenlijk mee bedoelen.

De narigheid van Balans is dat er ook schijnbalans bestaat. Als ik op een weegschaal met een maximaal houdbaar gewicht van 100 kg zowel links als rechts 60 kg neerleg lijkt het geheel in Balans, maar de weegschaal zelf barst bijna uit zijn voegen. Balans is dus niet links net zoveel neerleggen als er rechts al ligt.
In Balans komen is ook niet perse datgene doen wat je fijn-leuk-prettig vindt, een vaak gehoord misverstand: “Meid, jij moet weer eens lekker in Balans komen, ga fijne dingen doen, doe eens gek..!”. Als je een verslaafde de opdracht geeft te doen wat hij fijn-leuk-prettig vindt mag je ten stelligste aannemen dat hij straks in een behoorlijke onbalans verkeert. En ja, dit geldt voor een verslaafde, maar op een bepaalde manier zijn wij allemaal verslaafd; aan onze begeertes, emoties, overtuigingen, rituelen, gebruiken, relaties en conditioneringen. Balans is dus iets anders dan fijn-leuk-prettig en Balans is iets anders dan je begeertes.

Vraag een willekeurig mens wat hij wilt: gelukkig zijn, gezondheid, voorspoed, iets creëren… Maar de basisvoorwaarde om dat te bereiken is Balans. Zonder rust kom je nergens.

- Balans is rust in het hoofd, zonder al teveel gedachten die ook niet sturend zijn.
- Balans is rust in de emoties en gemoed zonder sterkte ups-and-downs en bevliegingen.
- Balans is rust in het lichaam dat op gewicht is, gezond en conditioneel sterk.
- Balans is een goede relatie tussen hoofd, emoties en lichaam.

Vanuit deze Balans is opeens enorm veel mogelijk. Zoals het creëren van een gezonde Basis en vanuit die basis is het mogelijk gelukkig te worden, gezond, voorspoed ervaren of iets creëren…

Maar wat is dan die Basis?
Een veel gehoorde term is “Terug naar de Basis”, maar wat houdt jouw Basis precies in en weet je zeker dat je er naar terug wilt keren?
Je Basis is sowieso geen constant gegeven, dat ding veranderd continu. Wat je Basis vandaag is was hij gisteren niet en zal hij morgen niet meer zijn. Tussen gisteren en vandaag heb je losgelaten en opgenomen dus naar welke basis wil je precies terugkeren; Die van gisteren, vorige week, 2 jaar geleden of die van 5 minuten geleden?

Je Basis bestaat uit alles wat je vasthoudt aan conditioneringen en overtuigingen bij elkaar, of dit nu kloppend is of niet, of het nu goed voor jou is of niet, of het nu tot Balans leidt of niet…
Datgene jij nu bent inclusief je emoties, cognities, mentaal lichaam en fysiek lichaam komt uiteindelijk voort uit je Basis. Alleen als je voor 100% tevreden bent met wie je nu bent, hoe je je gedraagt en hoe je je voelt is het wijs terug te keren naar je Basis. Maar waarschijnlijk ben je niet ten volle tevreden met je zelf en zou je graag het één en ander aan jezelf willen veranderen. Dat kan alleen in de Basis, dus terugkeren naar je Basis terwijl je er niet tevreden mee bent lijkt mij ietwat onzinnig.

Het jammere van zowel Balans en Basis is dat je er niet in directe zin aan kunt werken. Balans en Basis zijn gevolgen van andere processen en zodra je deze processen op orde hebt ontstaan Balans en Basis als vanzelf. Sterker nog; hoe harder je werkt aan je Balans, hoe meer onbalans je zult gaan ervaren. Je Basis is geen toolkit die je naar eigen inzicht kunt samenstellen.

Maar als Basis en Balans gevolgen zijn van andere processen, welke processen zijn dat dan en hoe kan je daar dan aan werken? Dat kan op meerdere manieren, maar de afwezigheid van “het willen bereiken” en de gedachte “dat je ergens aan moet werken” helpen zeer zeker.

Correctheid en meer van die onzin

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Sun, 15 Apr 2018 20:51:11 GMT

Hoe erg is sociale controle, politieke en spirituele correctheid, binnen de lijntjes kleuren en "anderen niet willen kwetsen" nu eigenlijk echt? Want is het niet fantastisch als je goed gedrag beloond en slecht gedrag afkeurt? Nee dus...

Juist de Tantra, in ieder geval in zijn oorsprong, was zéér gekeerd tegen al deze correctheid. Hier was het devies: zelf ondervinden, ondergaan, experimenteren, op je muil gaan en weer opstaan, nog een keer proberen en zodoende ontdekken wat juist is.

In China denken ze daar anders over en na enkele experimenten in verschillende steden wordt de correctheid van 2020 in China een allesbepalend puntensysteem. Wie zich niet sociaal gedraagt, zijn ouders niet vaak genoeg bezoekt, een liegende collega niet ontvriend, zwart rijdt of door rood licht rijdt krijgt strafpunten. Bij teveel strafpunten kan je geen lening meer afsluiten, niet meer solliciteren op een leidinggevende functie of geen huis meer kopen. de controle wordt niet alleen gedaan door gezichtsherkende camera's op straat, je kan ook anderen aangeven. Hiermee kan je voor jezelf dan weer bonuspunten scoren.

Ernstig.., ja, best wel. 1984 op z'n Chinees, maar een zweem hiervan dwaalt met vlagen ook hier rond. Steeds vaker krijg ik als beheerder van verschillende FB-groepen de vraag c.q. oproep mensen te blokkeren die iets wel of niet gedaan hebben. Vaak zijn klanten stomverbaasd als ze merken dat ik vlees eet, drink waaronder liters melk en maar 1 vuilnisbak heb waar werkelijk alles in gaat; "dat hoort werkelijk niet en ik moet toch beter weten?!"
De gekwetsten voelen zich nog nooit zo gekwetst en groeperen zich in subgroepjes en demonstreren en eisen; of het nu over dikkertjes gaat, de Oostvaardersplassen, zwarte Piet, koeien die niet in de wei staan, de VOC helden of negers en mongolen die je zo niet mag noemen. Er is altijd wel een groep te vinden die zich gekwetst voelt en daarop teert. Gelukkig hebben ze een pasklaar antwoord van hoe het wel kan en hoort en moet en voor je het weet zit je met een lijst moeten-en-niet-mogen waar je eng van wordt.

Mijn advies; 1 vuilnisbak en daar gaat alles in.

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2227440-big-brother-2-0-in-china-bepaalt-je-sociale-score-je-leven....

Het geloof in Voeding

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Tue, 27 Mar 2018 13:00:32 GMT

De alchemisten probeerden het al; vanuit onedele metalen Goud krijgen. Tot nu toe is dat nog niet gelukt en aangezien ze al sinds de vroegste middeleeuwen hiermee bezig zijn mogen we onderhand wel concluderen dat Goud niet verkregen kan worden vanuit onedele metalen. Eenieder die dit lees (en dank daarvoor) zal ergens iets hebben van: “logisch, dat dat niet kan”. Terwijl deze persoon (u dus) hoogstwaarschijnlijk hetzelfde doet: vanuit onedele voedingstoffen Goud proberen te krijgen; ofwel een gezond lichaam. Nu zal eenieder die dit lees (u nog steeds) enig protest voelen opkomen met als belangrijkste argument “Ik eet best wel gezond!”

Dan is de vraag “Wat is gezonde voeding” een even discutabele vraag als “Wie is God” en er bestaat geen onderwerpen waar zoveel visie en tegenovergestelde opinies te vinden zijn als op Voeding en Godsdienst. Maar daar waar we tegen de Godsdienstwaanzinnige die met kreten en bomgordel een schoolbus binnenloopt om zijn geloof te belijden kunnen zeggen dat hij onlogisch bezig is, zo kunnen we dat ook zeggen tegen ieder persoon met serieus overgewicht die meent goed te eten.

Het is verbazingwekkend hoeveel mensen menen goed te eten en tegelijk problemen hebben veroorzaakt door zijn voedingspatroon. Het is eveneens verbazingwekkend hoe weinig kennis bestaat over voeding en wat het met je doet. Laten we even een testje doen:

1. Wat is het verschil tussen enzymen, proteïne, vetten en eiwitten?
2. Wat zit in voeding: vitaminen, mineralen, koolhydraten, aminozuren?
3. Wat is groente of fruit: komkommer, paprika, aubergine, appel, pinda, couchette?

Binnen de Chinese zienswijze zien ze voeding als medicijn; je gebruikt het alleen als je het nodig hebt en nooit teveel. Nu heb je elke dag voeding nodig, wel 2 á 3 keer, maar wat precies heb je dan nodig, en wanneer, en in welke combinatie? Want ook al eet iemand goed en gezond, diegene kan nog steeds hinder ondervinden veroorzaakt door zijn voedingspatroon. Het moment van eten is namelijk ook belangrijk. Brood met kaas kan een half uur na opstaan een heel ander effect op het lichaam hebben dan als je het om 2 uur ’s middags eet. Dit is persoonlijk van aard, maar het effect van combinaties van voeding is voor iedereen hetzelfde en dit ontkracht gelijk de mantra “Ik luister naar mijn lichaam en eet wat goed voelt”. Het is altijd makkelijk de rechter in je eigen proces te zijn, maar als we gaan kijken naar combinaties van voedingsmiddelen zien we dat de (schadelijke) effecten voor iedereen gelden. Zo hebben de enzymen van fruit en groente een tegengesteld effect op elkaar zodra het in de dunnen darm komt. Daar waar groente gezonde voeding is en fruit ook is de combinatie van groente en fruit in één maaltijd niet gezond (en terugkomend op vraag 3; dit is allemaal fruit).

Ga eens in je eigen huishouding kijken hoeveel medicijnen daar liggen, de eenvoudigste pijnstiller meegerekend. Waarschijnlijk liggen er meer medicijnen in je huis dan groente en fruit. Komen we vaker bij een arts dan een voedingsdeskundige en ligt er meer chips en snoep op de plank naast de potjes vitaminen en mineralen.

Een gezond lichaam bouwt zich op met datgene je aan bouwmateriaal erin stopt. Natuurlijk hebben erfelijke eigenschappen ook hun invloed, maar of die invloed zich ook laat gelden heeft weer erg veel met de voeding te maken.

En dan hebben we nog beweging. Maar daar kom ik een andere keer wel op terug.

Tantra en Vrijheid, een lastige combi...

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Fri, 05 Jan 2018 07:22:21 GMT

Tantra en vrijheid, het is zo eenvoudig en leidt tot zoveel misverstanden…

Vrijheid wordt vaak verward met “alles kan en alles mag”, maar als het de balans ontbeert is er geen vrijheid. Dan kan je nog zoveel sekspartners hebben en zoveel kunstjes kennen en alles proberen goed te vinden wat er om je heen gebeurd, het is geen vrijheid.

Tantra leidt niet naar vrijheid. Tantra leidt naar balans en balans is vrijheid. Deze vrijheid kan je volledig ervaren omdat je nog steeds in balans bent en dat zou kunnen leiden tot het hebben van meerdere sekspartners als dat je balans vergroot, maar dat hoeft niet; iemand anders zal vanuit die balans tot andere beslissingen komen.

Maar als je vindt dat je meerdere sekspartners zou moeten kunnen hebben is dat geen vrijheid omdat het niet vanuit balans komt. Het kan komen vanuit begeerte, vanuit een conditionering of een onjuist spiritueel inzicht, maar dat is geen balans. En als er geen balans is, dan is er onbalans en dat merk je. De begeerte leidt tot honger, gedachtes naar meer-meer-meer zullen opkomen en emoties als jaloezie, prestatiedrang en ego-liefde je gemoedstoestand beheersen. Maar van balans is geen sprake.

Balans is de afwezigheid van emotie waardoor gevoel overblijft.
balans is de afwezigheid van sturende gedachten zodat mindfulness overblijft.
Balans is de afwezigheid van begeerte en aversie waardoor gemoedsrust overblijft.
En door de afwezigheid van emoties, sturende gedachten, begeerte en aversie komt het fysieke lichaam ook tot rust waardoor het krachtig en gezond wordt.
Vanuit deze balans hoef je geen grenzen te hebben, te stellen of te bewaken. De balans is de grens, namelijk tussen zijn eigen balans en de onbalans. Zolang je nu in de balans blijft ken je volledige vrijheid. En alleen dat is Tantra.

Tantra gaat over Grenzen (2)

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Wed, 13 Dec 2017 09:58:51 GMT

Tantra is balans en balans is vrijheid. Vrijheid kan je alleen maar ervaren als er geen grenzen zijn. Grenzen zorgen voor onbalans en onbalans is geen Tantra. Dus hoe minder grenzen, hoe makkelijker vrijheid, dus balans en dus Tantra, ervaren kan worden.

Is Tantra dan grenzeloos?
Nee. Iedere marktkoopman met een ouderwets weegschaal weet dat balans zijn eigen grenzen bepaalt. Balans is namelijk pas balans als er balans is. En de grenzen van de balans worden bepaald door de onbalans zoals regels.
Kan jij iemand neersteken als je volledig in balans bent? Natuurlijk niet, om iemand neer te steken heb je een bepaalde intentie nodig zoals haat. Maar haat is geen balans dus als je in balans bent is er een afwezigheid van haat en kan je niet iemand neersteken. De balans creëert dus zijn eigen regel en het is dus niet nodig zelf regels erbij te verzinnen.

Regels bepalen we vanuit angst, voorzichtigheid, onwetendheid of vanuit een reeds aanwezige dogmatiek. En dit alles heeft weer niets met Tantra te maken. Maar wanneer weten we nu of iets balans, onbalans, regel of geen regel is? Door het aan te voelen en Mindfulness is dé methode hiervoor. Zonder Mindfulness kan je niet de Tantra ervaren. Vanuit het Tantristisch boeddhisme bezien is Mindfulness dan ook de allereerste stap die iemand moet nemen voordat diegene met Tantra zou kunnen gaan beginnen.

Tantra is dus balans en balans is de afwezigheid van grenzen en regels. Maar bijna ieder mens hééft grenzen en regels in zich, hoe gedraagt de Tantra zich dan? Wel, de Tantra zal gaan proberen om van onbalans weer balans te maken, en dit kan een heftig proces zijn. Daar kan je binnen de Tantra niet aan ontkomen; Als er in Engeland een hogedrukgebied en in Duitsland een lagedrukgebied, dan waait het in Nederland. Die wind zou je kunnen ervaren als onbalans maar eigenlijk is het de uitwerking van de natuur om tot balans te komen. Zo werkt de Tantra ook. Tantra wil maar 1 ding, balans. En hoe meer onbalans er is, hoe heftiger het proces kan zijn om tot balans te komen. Wil je dat heftige proces niet meemaken, ga dan geen Tantra doen…

Kunnen we dan niet de Tantra zo vormgeven, met een pakket aan regels en grenzen, waardoor het allemaal makkelijker gaat?
Nee. Balans is een proces, zoals de zwaartekracht die zich ook niet laat bepalen door regels. Balans is balans. Of je dat nu leuk vind of niet.

Wacht, ik pak even een liniaal en leg het op een andere manier uit…

Leven als eenvoud, Tantra als filosofie

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Wed, 29 Nov 2017 12:40:14 GMT

Neem een willekeurige organisatie en je zult zien; hoe ouder de organisatie hoe meer regels en structuur er in sluipt. Zo is het ook met het leven. Een baby is een organisatie op zichzelf en in den beginne totaal vrij van structuur; het piest en poept dat het een lieve lust is en het doet maar wat. De ouders duiken er echter direct bovenop en overladen het kind met regels, structuur, voorwaarden, normen, gedragsregels, tradities en dogma’s. Zodra het kind enigszins bewust is neemt het dit over en legt zichzelf de ene na de andere dogma op en zie; het ego krijgt zijn vorm.

Ik heb mij altijd verbaasd over vragen naar “Het Doel van het Leven”, in mijn optiek is dat er niet. Je leeft, dat duurt een poosje en gaat weer dood, dat is het zo’n beetje. Maar met een beetje goede wil, een fijne lach, rust uitstralen naar je omgeving, een knipoog naar de kassière en even belletje trekken bij de buren maak je van dit leven wel een geinig tijdverdrijf en een hoop mensen ontberen dat. Mochten er ingrediënten voor het leven zijn, dan is dat m.i. liefde, humor, spontaniteit, creativiteit, contact, overgave en vrijheid. En deze 7 ingrediënten zijn niet gediend met regels en structuur. Hoe meer regels en structuur hoe saaier, enger en droger het leven wordt.

Dat een organisatie, zoals degene waar jij werkt wellicht, zichzelf bijna verdrinkt in regelgeving wil niet zeggen dat jij als persoon datzelfde moet doen. En toch zijn er genoeg die dat doen.

De Kum-nye Tantra filosofie is een levensvisie helemaal uitgaande van deze 7 ingrediënten. Maar om tot deze 7 ingrediënten te komen moet je vaak eerst bij jezelf het nodige werk verschaffen; namelijk een innerlijke zoektocht houden naar de eigen grenzen en structuren en deze onderwerpen aan een grondige analyse. Met een beetje geluk zie je onnodigheid, onnozelheid en waardeloosheid ervan in en ga je ze zodoende loslaten. Op dat moment ben je met Tantra bezig.

Tantra gaat niet over volkomen vrijheid, maar over balans, en die balans geeft vrijheid. Namelijk de vrijheid om niet de verslavende drang te voelen iets te moeten presteren, jezelf te bewijzen, iets af te wijzen uit angst of aversie maar het te accepteren zoals het is en het daarbij te laten. De balans creëert dus zijn eigen regels en structuren; zoals een koorddanser intuïtief aanvoelt waar zijn balans zit en hoe hij zijn lichaam als vanzelf corrigeert, hij is niet gebaat bij regels over hoe hij over het koord zou moeten lopen.

Om in de vergelijking met de koorddanser te blijven; niet iedereen is geschikt om koorddanser te worden, sommige moeten er niet eens aan gaan beginnen. Tantra heeft in vergelijking met andere spirituele systemen zoals yoga, reiki of meditatie een relatief hoge drempel. Yoga is bijvoorbeeld zeer gestructureerd en dat geeft houvast. Tantra kent alleen maar de balans als regel en voor een hoop mensen geeft dat geen houvast. Ga je met een wens van regels, structuren en houvast naar de Tantra toe, dan wordt het een lastig verhaal met een teleurstelling in het verschiet. De Tantra vraagt je namelijk iets los te laten, al is het maar voor even, en als dat nu juist datgene is wat je wenst vast te houden dan is dat een ongemakkelijkheid die zeer ongewenst is.

Tantra is het beleven, ervaren en genieten van vrijheid, in vrijheid. Dat is de levensfilosofie. Iedereen wil daarheen, weinigen willen er aan werken.
Tantra als massage of sessie is een kunstmatig gecreëerde situatie van balans in op een matras gedurende 2 of 3 uur. Je wordt ondergedompeld in een bad van liefde, humor, spontaniteit, creativiteit, contact, overgave en vrijheid en dat is soms teveel van het goede. Het verschil met de werkelijkheid waar je zojuist in zat en waar je straks in terugkeert is soms te groot. Dat is niet erg, maar dat is wel een realiteit. En die realiteit moet overwogen worden voordat een massage of sessie gaat beginnen. En wellicht wordt daar, ook door mij, te weinig aandacht aan besteed.

Tantra gaat over grenzen

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Sat, 25 Nov 2017 16:44:37 GMT

Vrij vertaald is een bekende Pali uitspraak over de Tantra als volgt:

“Tantra gaat over grenzen”

Je kan deze zin op 2 manieren lezen:

- Tantra gaat over (het onderwerp) grenzen
- Tantra gaat over grenzen (heen)

En beide zijn waar.

De Tantra is zowel binnen het Hindoeïsme, Boeddhisme en taoïsme een weg naar bevrijding/verlichting. Een verlicht persoon zou vrij zijn van alle grenzen, betekent dit nu dat een verlicht persoon een bandeloos figuur is? Nee, want diezelfde persoon is zo enorm goed in het aanvoelen van Prana/balans geworden en leeft daar volledig uit, dat grenzen is zijn geval totaal onnodig is.

Als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

Nu kan je naar een Tantriki/ka stappen en om een Tantrasessie vragen met in achtneming van deze regels, deze voorwaarden en deze grenzen. Want je dan krijgt kan heel goed en fijn aanvoelen, het zal echter geen Tantra zijn. Tantra is geen serie technieken en handelingen achter elkaar, Tantra is een sfeer of situatie waarin je gebracht wordt zodat je, vanuit je balans, in staat bent naar je eigen grenzen te kijken, en er wellicht voorzichtig overheen te stappen en zo de grens op te schuiven of weg te halen.

Dat kan alleen op dat moment, zoals je alles alleen maar kunt doen in het moment. Op dat moment en in die sessie werk jij aan je grenzen; je observeert ze, aanschouwt ze, neemt ze neutraal waar en doet er vervolgens wel of niet iets mee. Dat is jouw keuze en dat is helemaal prima, maar je doet het op dat moment. Je kunt dus niet vooraf gaan bepalen welke grenzen je wilt gaan opzoeken en op welke manier en met welke snelheid. Zo kan je achteraf ook niet een waardeoordeel gaan geven of met terugwerkende kracht een claim plaatsen dat deze grens niet aangeraakt had mogen worden.

Als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

Een sessie tussen klant en Tantriki/ka is een samenkomst tussen 2 personen met een gedeelde verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid van de Tantriki/ka is een situatie creëren die veilig aanvoelt en waarin de klant achtereenvolgens vertrouwen krijgt, zich durft over te geven, er een sfeer van gelijkwaardigheid is en er een sfeer van doelloosheid is (Metta-ji). Binnen dit veld van Metta-ji dient de Tantriki/ka de klant mee te nemen naar bepaalde grenzen waarna de klant helemaal zelf daarmee aan de slag gaat, wederom door het te observeren, aanschouwen, neutraal waar te nemen en er vervolgens wel of niets iets mee te doen. Dat is de keuze van de klant.

De verantwoordelijkheid van de klant is te weten én te beseffen dat hij bij een Tantra praktijk aanklopt. Of je nu komt voor een ‘ontspanningsmassage’, een inzichtelijk traject of een workshop, jij gaat Tantra doen en dat is niet zomaar iets. Van alle mogelijke methoden en technieken is Tantra niet bepaald de meest toegankelijkste, liefste of zachtste. Tantra is confronterend, direct, een spiegel en zalig tegelijk. Maar Tantra doet iets met je, altijd.

Als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

Nu zowel klant als Tantriki/ka zijn verantwoordelijkheid genomen heeft en de sessie of massage gaande is wordt er dus aan grenzen gewerkt. Deels gaat dat heel onbewust, zoals water naar het laagste punt vloeit zo zal prana naar de pijnpunten vloeien en dat zijn maar al te vaak die grenzen. Daarnaast kan de Tantriki/ka ook bewust grenzen gaan opzoeken met bepaalde technieken, drukpunten, duo-yoga, duo-meditatie of het creëren van een situatie waarin bijvoorbeeld de onzekerheid van de klant uitgedaagd wordt. En wederom is het aan de klant om te observeren, te aanschouwen, neutraal waar te nemen en er vervolgens er wel of niet iets mee te doen.

De rol van de Tantriki/ka is hierin tweeledig; hij biedt aan en ondersteunt maar het daadwerkelijk werken met de grenzen en de keuze er wel of niet iets mee te doen is geheel aan de klant. Die rol dient de Tantriki/ka zéér serieus te nemen; je kan iemand niet pushen over een grens heen te stappen. Je kunt de klant de grens aanbieden, zo ver dat hij er met z’n snufferd tegenaan leunt, maar dat is het. Elke pressie vanaf hier is laakbaar. De stappen gezet vanaf dit moment worden genomen door de klant en vaak genoeg heeft de Tantriki/ka hier totaal geen weet van, dit vindt plaats binnen het bewustzijn van de klant. Maar als de klant, binnen deze veilige setting van vertrouwen, overgave, gelijkwaardigheid en doelloosheid een stap zet, dan zet de klant deze stap en kan de klant achteraf niet hierop terugkomen als zijnde een ongewenste episode binnen de sessie.

Als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

Wat als de verantwoordelijkheid niet goed en volledig genomen wordt?
Nogal wat klanten denken te licht over de Tantra. En voor een redelijke groep geïnteresseerden zou het verstandiger zijn als zij zich zouden toeleggen op een minder heftige techniek dan Tantra. Een klant komt binnen, is eigenlijk niet geschikt om de Tantra te ervaren en het is voor de Tantriki/ka ondoenlijk om in een voorgesprekje van 10 minuten dat eruit te filteren. De Tantriki/ka biedt dus iets aan wat eigenlijk te heftig is voor de klant, en die merkt dat daags erna. Dit is pijnlijk, dit had voorkomen kunnen worden, als de klant zijn eigen verantwoordelijkheid had genomen. Met een beetje geluk bemerkt de Tantriki/ka het echter tijdens de sessie en biedt een hele rustige massage aan, en dan nog….

De verantwoordelijkheid van de Tantriki/ka is dat deze zich houdt bij zijn taak: aanbieden en ondersteunen zonder te willen healen, pleasen of zijn eigen begeertes (of aversie) te laten gelden.
En het is de verantwoordelijk van de Tantriki/ka rechtlijnig te blijven in datgene hij aanbiedt. Een duidelijk website, een duidelijk verhaal, een duidelijke visie, een heldere visie; wat biedt je aan, wat biedt je niet aan, waarom biedt je dit aan, waarom biedt je dit niet aan, en blijf daarbij. Hij gaat niet mee in het wens-, of aversiegedrag van de kant.

Als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

De handeling volgt altijd de intentie. Tantra is geen serie technieken of handelingen achter elkaar, tantra is een sfeer, een situatie met een intentie en die intentie is het allerbelangrijkste, die dient zuiver te zijn en het handelen is daaraan navenant. Maar wat is een zuivere intentie en welke navenante handelingen komen hier dan wel uit voort?
De Tantriki/ka van dienst moet niet de intentie hebben de klant te kunnen healen, genezen, verbeteren, diens trillingsgetal te kunnen verhogen, meer inzicht te laten geven of het bewustzijn te laten exploderen. De Tantriki biedt aan en ondersteunt. De intentie sluit aan bij de situatie waarin je de klant de gelegenheid geeft zijn of haar grenzen te gaan opzoeken en er wel of niet iets mee te doen.

En welke navenante handelingen horen hier dan bij? Dat is een moeilijke omdat de handeling voortkomt uit de intentie. Daarom vind ik het persoonlijk zo vreemd als er hele duidelijke handelingen worden aangeboden zoals yoni- of lingham massage, want vanuit welke intentie komt deze handeling voort als je deze handeling uit een menulijst kunt kiezen?

Eerst heb je de intentie, dan de handeling. En daarom vind ik het persoonlijk ook zo vreemd als er clubjes zijn die lijsten maken van handelingen die wel of niet mogen. Want als de intentie om een “verboden” handeling vraagt, wat dan?

Het aanbieden van een handeling is een grens op zich, net zozeer als het verbieden van een handeling. En je kan niet grenzen creëren om zodoende grenzen weg te halen. Je verplaatst alleen maar een grens voor een grens. En als je dit allemaal totale kolder vindt dan is de Tantra niets voor jou, want hier gaat de Tantra nu juist over.

Maar dat is slechts mijn persoonlijke mening. ��{}xv

De Anti-racist is Racist geworden

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:11 GMT

In het boeddhisme geldt een wetmatigheid die zegt:

"Alles komt op, duurt enige tijd en transformeert vervolgens in iets anders".

Dit gezegde toont zijn waarheid als je kijkt naar het politieke spectrum van de laatste 50 jaar. Wat vroeger links was is nu rechts (milieu en duurzaamheid), wat rechts was is nu links (Palestina), wat progressief was is nu conservatief (landschapsbeheer) en wat conservatief was is nu progressief (normen en waarden). Vroeger zou ik mij schamen als ik voor racist versleten werd, nu zou ik er trots op zijn. Het zijn de schuivende panelen van standpunten die ethisch gevormd zijn, en de ene is nog belachelijker dan de ander.

Pro-Palestina betogers roepen om verdraagzaamheid en zwaaien met pacifistische kreten op hun spandoeken, maar worden witheet bij lastige vragen en beginnen zelfs te slaan.

DENK wil het Suikerfeest zien als nationale feestdag maar Yom Kipoerdag is in hun ogen iets onzinnigs.

Turken ageren tegen racisme en onderdrukking terwijl Syriërs en Koerden in Turkije op grote schaal onderdrukt worden.

Turken geven af op Marokkanen, Marokkanen op elke andere Afrikaan, Surinamers op Antillianen en Antillianen op Nederlanders woonachtig op de Antillen.

Dat zwarten vroeger verkocht werden als slaaf is waar, maar ook blanken en gelen werden verhandeld, door zwarten, blanken en gelen. Het ene doet niet onder aan het andere.

De anti-racist wordt zodoende zelf racist. Het is de goedwillenden van middelbare leeftijd die dit allemaal in goede banen wil laten leiden en uit angst en voorzorg de discussie opent over Negerzoenen, Zwarte-Piet en nu de attracties in de Efteling. Dit zijn de mensen die denken dat de wereld maakbaar is en hun eigen normbesef hoger zien dan die van den ander, een gevaarlijke combinatie. Door alles te verbieden wat ook maar ruikt naar racisme of discriminatie trappen ze in dezelfde valkuil als voorheen de Stasi in Oost-Duitsland, de communisme-jacht in Amerika in de jaren 50-60 of de Spaanse inquisitie.

Door alles onder een vergrootglas te leggen en het vizier steeds scherper te stellen zal je altijd datgene zien wat je wenst te zien, of niet wenst te zien. En zodoende is er altijd reden op nog meer protest, commentaar en verbod. Dit fenomeen heeft zelfs een naam: Mccarthyisme naar de aanvoerder van de eerder genoemde communisten-jacht.

Nu is het zo dat extremisten een totaal gebrek hebben aan aanpassingsvermogen, terwijl Jan-met-de-pet zijn vizier open heeft en bereid is zich aan te passen. Ook dit is een gevaarlijke combinatie; diegene die zich het makkelijkst aanpast past zich aan aan diegene die het hardst roept om aanpassing maar het zelf niet kan.

Racisme en discriminatie is een onjuist iets, dat is absoluut waar. Als je op basis van huidskleur, geslacht, overtuiging of geaardheid achtergesteld wordt dan is dat zeer zeker laakbaar. Maar dat is niet gaande bij een Negerzoen of een kermisattractie op de Efteling. De verontwaardiging dat jouw stem niet gehoord wordt terwijl je zelf niet luistert naar de stem die jij veracht is onterecht.

De wereld is niet maakbaar. Het is juist om inherent lijden te voorkomen en als het Slavernijverleden je zwaar ligt, wees actief en ageer tegen de Nepaleze slaven in de Golfstaten die de WK stadions bouwen. Ageer tegen kindslaven door niet je kleding het allergoedkoopst te kopen maar eerst even een onderzoekje te doen naar de herkomst van je textiel.

Wil je lijden voorkomen, ga het elkaar niet moeilijk maken met verbiedt en verbod en jij mag dit niet en alle gemaakte verontwaardiging er om heen. Dat is geen lijden voorkomen, maar lijden creëren.

Mag je oordelen binnen het Boeddhisme?

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:08 GMT

"Je mag niet oordelen..."

Dit gezegde hoor je vaak binnen het boeddhisme, voornamelijk van diegene die weinig verstand hebben van het boeddhisme. Binnen bepaalde groepen bestaat het beeld van Gautama de Boeddha alsof de beste man een knuffelguru was met een dikke gezellige buik waar je tegenaan kon liggen en die troostende woordjes tegen je uitsprak. Nooit een onvertogen woord kwam van zijn lippen en alles was goed zoals het was, alles mag er zijn...

Dit is een onjuist beeld van Gautama de Boeddha en zijn leer.

Als je de Pali-canon gaat lezen vanuit dit beeld dan schrik je je waarschijnlijk rot. De leraar toont zich compromisloos, heeft harde en duidelijke woorden en wijst je de hele tijd terug op zelfonderzoek voornamelijk vanuit meditatie. Hij oordeelt stevig en noemt mensen dwaas (bãla) of handelingen dwaasheid (bãlya).

Er is het nastreven van geluk in zintuiglijk genot, hetgeen laag, vulgair, ordinair en onedel is en niet tot welzijn leidt; en er is het nastreven van zelfpijniging, hetgeen pijnlijk en onedel is en niet tot welzijn leidt (SN 56-11, 1-3).

Dit, monniken, zijn de asceten en brahmanen die zo glad zijn als een aal... (DN 1, i25-28)

Verdriet wordt uit het geliefde geboren;
Ook angst komt uit het geliefde voort.
Wie vrij van het geliefde is,
Heeft geen verdriet — hoe dan angst? (Dhammapada, 212)

Vaak heeft Gautama de Boeddha een tweegesprek met een monnik met vragen of met een brahmaan of asceet uit een andere sekte. De manier van discussiëren en ondervragen kan als intimiderend overkomen en zo zijn er ook meerdere discussie en gesprekstechnieken in het boeddhisme voorhanden die zo ervaren kunnen worden .Dit maakt echter allemaal deel uit van de boeddhistische visie op eerlijkheid en op didactiek van leraar op leerling.

Soms lijkt het alsof iemand persoonlijk wordt aangesproken, maar daar zit dan altijd een hele duidelijke argumentatie achter die terug te voeren is naar de boeddhistische filosofie waarin dingen onwaar, onzuiver, dwaas of laakbaar zijn te noemen.

Inherent lijden is het lijden waarin een persoon gehinderd wordt in zijn spirituele proces. Al het andere lijden is persoonlijk lijden waarin het ego wordt aangeraakt. De 2e vorm van lijden is van minder belang dan de 1e vorm. Nu mag je de 2e vorm van lijden creëren om de 1e vorm te voorkomen ofwel; je mag persoonlijk lijden creëren om iemands spirituele proces te doen toenemen en juist dat komt in het boeddhisme veelvuldig voor.

Lijden creëren is dus, in een bepaalde vorm, een didactische vaardigheid en geen zonde zoals vaak beweerd wordt. Blijft alleen die situatie over waarin persoonlijk lijden wordt gecreëerde waarin de persoon niet spiritueel tot groei komt. Indien de achterliggende intentie zuiver was is er niets laakbaars gebeurd.

Mensen echter persoonlijk lijden toebrengen zonder dat daar de intentie in zit de ander spiritueel te laten groeien is onjuist handelen. Mocht onverhoopt het zo zijn dat de ander wél spirituele groei ervaart, dan was het gecreëerde lijden nog steeds zonder zuivere intentie en is het nog steeds onzuiver.

Waar komt dan het gezegde "je mag niet oordelen" vandaan?

Deels heeft dit dus te maken met persoonlijk lijden creëren zonder zuivere intentie, maar er is nog een antwoord en deze heeft te maken met de stelling: "alles is onderhevig aan de wet van oorzaak en gevolg".

Alles heeft een oorzaak en alles heeft een gevolg. Dit is een universele waarheid en een kernwaarde binnen de boeddhistische filosofie. Dat deze wet altijd en overal zijn werking heeft, wil niet zeggen dat deze wet ook te determineren is. 100 Oorzaken kunnen uitmonden in 1 gevolg, en 1 oorzaak kan 100 gevolgen hebben. Oorzaak en gevolg is niet lineair bepaald en ogenschijnlijk logische verbanden hoeven er helemaal niet te liggen. Ga je hier wel een oorzaak achter zoeken dan ga je dingen creëren die er zojuist niet waren en dat is laakbaar, want overal waar je energie in stopt groeit. Het boeddhisme is heel stellig dat het achteraf achterhalen van de oorzaken, of het voorspellen van mogelijke gevolgen onjuist is. Dit wordt bedoeld met oordelen.

De oplossing hierin?

Weet dat alles veranderlijk is. Alles komt op en vergaat uiteindelijk weer om te transformeren in weer iets anders. Alles heeft met alles te maken zonder dat we dat kunnen determineren. Accepteer dus datgene gebeurd en probeer vanuit een zo zuiver mogelijke intentie te handelen en wees niet bang iemand te kwetsen, als het vanuit een zuivere intentie gebeurd gericht op het spirituele proces.

Wanneer ben je géén Boeddhist

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:07 GMT

In tuincentra, spiri-winkeltjes, massage salons, wellnesscentra en in tuinen naast de tuinkabouter is het beeld van Gautama de Boeddha veelvuldig aanwezig. Een hoop mensen zeggen "affiniteit" te hebben met het boeddhisme, sommige durven zover te gaan te beweren dat ze ook wellicht wel boeddhist zijn.

Wanneer ben je nu eigenlijk boeddhist of, wanneer ben je géén boeddhist? Dzongsar Jamyang Khyentse heeft daar antwoord op gegeven in "What makes you not a Buddhist", een boek dat helaas niet in Nederland te krijgen is.

Dzongsar is Bhutanees en hoofd van de Dzongsar college, een overkoepelend orgaan bestaande uit 6 kloosters en 1.600 monniken. Als antwoord op de vele boeddhistische sympathieën heeft hij een lijstje opgesteld van 6 punten. Als je op minimaal 1 van deze 6 'Nee' als antwoord geeft, of Ja, maar... of twijfel hebt, dan ben je géén boeddhist.

kan je accepteren dat alle dingen tijdelijk van aard zijn?
kan je accepteren dat geen enkel ding of concept blijvend is?
kan je accepteren dat alle emoties/gemoedstoestanden pijn en lijden veroorzaken?
kan je accepteren dat er geen enkele emotie/gemoedstoestand is die alleen maar plezier brengt?
kan je accepteren dat alles wat zich voordoet illusionair en niet-bestaand is?
kan je accepteren dat de 'verlichting' niet te verwoorden is, buiten elk concept valt, dat het geen gelukzalige hemel is maar alleen de afwezigheid van waan?

Boeddhisme is een levensfilosofie. Je bent boeddhist of je bent het niet. Je kan ook niet een beetje zwanger zijn, een beetje vegetarisch of een beetje pacifist. It's the whole package or it's nothing at all...

'Persoonlijke balans' bestaat niet

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:06 GMT

Je leest het vaak bij aanbieders van massage, yoga, tantra, meditatie, reiki, Qiu-gong en soortgelijke: "Persoonlijke balans", en dan met name het streven daarnaar. Vanuit de boeddhistische visie is dit een contradictie en per definitie onmogelijk. Om dit uit te legen moeten we beide termen eerst apart van elkaar onderzoeken.

Persoonlijk

In het boeddhisme is 'persoonlijk' niet een verwijzing naar een persoon, maar naar het individuele deel van die persoon. De gedachte dat een persoon een individueel wezen is behept met een eigen en zelfstandige ego met daarin de ik=persoonlijkheid, het mijn, ons en overtuigingen is onjuist.

Het persoonlijke/ego is niets anders dan alle conditioneringen bij elkaar en alle emoties en gemoedstoestanden die daaruit voortkomen. En aangezien zowel emoties als de gemoedstoestanden het duale karakter van de persoon vertegenwoordigen is de persoon altijd in onbalans zodra deze in een emotie/gemoedstoestand verkeert. Het persoonlijke is dus altijd in onbalans.

Balans

Streven naar balans is prachtig, maar wat is 'balans' precies? In het boeddhisme kennen ze meerdere varianten van balans waarvan de meeste een schijnbalans zijn. In het dagelijks leven herkennen wij deze schijnbalans als momenten van de "balans in onbalans". Zo kan je in een conflictsituatie met iemand verkeren maar in een kort moment toch even in balans zijn met elkaar. Of zelf in een periode van stress verkeren maar tijdens een boswandeling toch even rust ervaren. Tot slot zou je een ouderwetse kantelweegschaal kunnen hebben met een maximaal toelaatbaar gewicht van 20 kg waarbij je aan beide zijden 15 kg plaatst. Ogenschijnlijk zal de weegschaal in balans zijn, maar het totaalgewicht is ver boven het maximum en zodoende is ook hier onbalans.

Persoonlijke balans

De werkelijke balans kan niet gecreëerd worden maar is een gevolg. Als je onbalans weghaalt is het gevolg balans. Aangezien zowel de emoties als de gemoedstoestanden het duale karakter van de persoon vertegenwoordigen is de persoon altijd in onbalans zodra deze in een emotie/gemoedstoestand verkeert. Deze emotie/gemoedstoestand zijn samen met de conditioneringen het 'persoonlijke', en daarmee is persoonlijke balans zowel een contradictie als een onmogelijkheid.

Gek genoeg kan, als momentopname, persoonlijke balans wel ervaren worden, maar dan als vergelijk tot de schijnbalansen. Streven naar balans is mogelijk, maar dan moet deze geheel los komen te staan van het persoonlijke omdat deze de onbalans vertegenwoordigd.

Werkelijk streven naar balans is streven naar het weghalen van de conditioneringen. Met het verdwijnen van deze conditioneringen verdwijnt als gevolg ook het ego en daarmee het persoonlijke.

Ben je echter fier en trots op je eigen individuele persoonlijkheid en je ego, dan is balans een onmogelijkheid.

Alleen slapen (en waarom dat niet Tantristisch is)

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:05 GMT

Soms is het handiger om te laten zien wat tantra in ieder geval niet is. Na de "tantra met Ayahuasca" (Ayahuasca is gewoon drugs), is het nu opeens heel tantrisch om single te slapen in een relatie. Niet in 2 aparte bedden, maar in aparte slaapruimtes. De redenen zijn divers zoals uitgelegd in onderstaand artikel. En daarin vallen 2 dingen mij heel erg op.

1. De energetische trilling
In reacties schrijven mensen bijvoorbeeld dat het verschil in trillingsgetal (?) het niet fijn maakt om naast een partner te slapen.

2. Ik-ik-ik
Als je samen slaapt kan je niet meer masturberen. Het is ongezond voor je eigen polariteit. Je hebt tijd nodig voor je individuele proces. Iets met seksuele energie.

Deze kolder wordt dus weggeschreven bij tantra. Mijn advies: Stop maar met Tantra!! Als dit klopt is tantra echt heel beroerd en je hebt er niets aan.

Bijna het tegendeel is waar. Ten eerste leer je middels tantra wat het 'Ik' en het 'ego' nu werkelijk is en welke waarde het heeft. En die waarde is er wel, maar is tegelijk véél kleiner dan we nu wellicht vermoeden. Het spirituele proces is absoluut niet gebaadt bij single slapen. Als je het idee hebt dat je eigen individuele proces/trillingsgetal/polariteit/mastrubatie-beleid lijdt onder het samen slapen met je partner, neem een andere partner! Degene die je nu hebt voldoet in ieder geval niet.

Ik neem voor het gemak aan dat je partner diegene is waar je van houdt en waar je lief-en-leed mee wil/kan/durft te delen. Juist in de periode (de slaap) dat je bewustzijn afwezig is of andere zaken doet (dromen) is het fijn in dezelfde 'space' te zijn als diegene waar je van houdt en waar je je veilig bij voelt. Gebeurt dat allemaal niet, dan match je simpelweg niet met deze partner en helpt single slapen daar ook niet meer bij.

Dan de Ik-ik-ik. Ook hierin moet iedereen helemaal zelf weten hoe groot-ie zijn Ik wil hebben. Wees een trots iemand, wees een egoïst, wees een narcist, allemaal prima. Maar praat het voor jezelf en een ander niet goed door er een spiritueel sausje over te gooien. Als je niet lang met anderen kunt optrekken, als je energie van anderen opneemt of als je eerder 'leeggetrokken' wordt door anderen, dan is dit iets om eens grondig te onderzoeken. Maar noem het geen HSP, noem het niet channelen, wijdt het niet aan je verhoogde trillingsgetal en denk niet dat het een gevolg is van een spiritueel proces. Ooit de Dalai-lama in een hoekje zien zitten omdat hij de energie van de groep niet aankon?

Het Ik-denken staat los van enig spiritueel proces of ontwikkeling. Als je niet met wie-dan-ook samen kunt zijn, ga dit onderzoeken. Kan je niet met je partner samen zijn, ga dit zeker onderzoeken.

Vandaag Háát ik

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:38:01 GMT

Vandaag Haat ik. Niet dat ik vandaag haat, deze dag als zodanig, maar dat ik de haat voel.

Ene Ali of Mohammed huurt een vrachtwagen, gooit 'm vol nepwapens en rijd richting promenade des Anglais in Nice waar het poepiedruk is met mensen die catorce juliet vieren, de Franse nationale feestdag. Eenmaal aangekomen gaat-ie er eens goed voor zitten, beide handen tien-voor-twee op het stuur en de rechtervoet ferm op het gaspendaal. De mensenmassage ziet hij rap naderen en wijkt dan uiteen alsof Mozes voor de Rode zee. De vrachtwagen begint wild te schudden alsof hij over tientallen lichamen rijdt wat in werkelijkheid ook zo is en dan rijdt hij 2 kilometer zigzaggend door om zoveel mogelijk pionnetjes omver te kunnen rijden; 84 doden, een tussenstand.

Voorheen kon ik er niet bij dat iemand een bomvest liet ontploffen in een menigte. Aan de andere kant is het slechts een miniseconde om aan het touwtje te trekken en zolang je nog niet getrokken hebt is er niets aan de hand en zodra je getrokken hebt is er weinig tijd voor wroeging of spijt. Maar deze chauffeur rijdt 2 kilometer door en ziet alles voor zich en onder zich gebeuren. En blijft rijden... 2 kilometer.

De gemoedstoestand die ik nu voel, gisterenavond voelde, is haat. Niet verdriet, geen compassie, niets van medelijden. Haat.

Niet dat ik deze persoon haat of de Islam haat of de koran haat, hoewel daar plenty redenen voor te bedenken zijn. Niet de salafisten en andere enge groepjes waar dit nieuws met gejuich wordt begroet en waar met de kont naar het westen en in gesprek met Allah de volgende aanslag wordt beraamd die over enkele maanden zeker zal gaan plaatsvinden. Ik haat ook niet de gezalfden die op de promenade waxinelichtjes gaan branden en lelijke knuffels neerleggen en ultiem vals "We are the world" zingen. Ook de "let it be" en "alles mag er zijn" en "doe datgene wat goed voor je voelt" dwazen mogen van mij hun onzin uitkramen, het is mij best, daar ligt mijn haat niet.

Iedereen die deze column en mij van repliek en goed advies gaan voorzien, zeggende dat dit toch zeker niet-boeddhistisch is dit allemaal heel veel over mij zegt krijgen bij voorbaat van mij hun gelijk. Het is goed en totaal onbelangrijk.

Ali of Mohammed heeft in de ogen des Here goed gedaan (Soera 2: 190-193) en zit nu als trots martelaar te zijn met zijn 72 maagden (Soera 3:169-70). En ja, ergens hoop ik dat ze alle 72 lelijke kwebbelgeiten zijn en op z'n moeder lijken, maar toch zit hier niet mijn haat.

Mijn haat zit nergens. Het is doelloos, ongericht en zinloos. Het is rauw, zwartrandig, knijpend en t meurt. Dat is mijn haat.

Ik beloof dat ik morgen een waxinelichtje zal gaan ontsteken.

Koran: Practise what you preach

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:59 GMT

"Practise what you preach", om meerdere redenen een uitstekend advies als het gaat over religie, filosofie of ethiek. Geloof is een bijzonder iets aangezien geloof het gat vult van onwetendheid.

Nu zijn er vele antwoorden op vele vragen die de meeste mensen niet weten en dit noemen we dan filosofie, religie of godsdienst, en dit moet je vervolgens gaan geloven. De kracht van de aanname bepaald nu de grote van dit geloof, en hier zit een lastig punt. Niet alle geloven hebben namelijk de juiste antwoorden en om de juistheid van een geloof te kunnen bepalen is wetendheid nodig maar de afwezigheid van deze wetendheid is nu juist de basis van het geloof.

Het boeddhisme biedt uitkomst. Vanuit onwetendheid kan toch bepaald worden of een geloof juistheid heeft, de vuistregels zijn:

alle informatie is voor iedereen ten aller tijde beschikbaar
er zijn geen extra skills nodig het geloof te belijden
de filosofie is altijd logisch
elke vorm van inherent lijden en het aanzetten tot inherent lijden is afwezig
door het belijden van het geloof wordt je een beter mens

De kern van veel geloven is bijna altijd een boek zoals de bijbel, thora, koran of de pali-canon.

Als we bovenstaande vuistregels naast deze boekwerken leggen hebben we een ernstig laag slagingspercentage als het gaat om de juistheid van het boek. Het hangt vervolgens van de aanname van het boek af hoe groot het schadelijk effect is van de onjuistheid van het boek. Zodra het boek gezien wordt als heilig en "het woord van god" ontstaat er een groot probleem en elke nieuwsvolger herkent dit probleem gezien het geweld van de laatste tijd.

Niet belemmerd door bovenstaande vuistregels gelooft de gelovige het heilige boek en handelt ernaar. Een vers uit de koran welk onder andere als motivator wordt gezien voor het gebruik van geweld is Soera 2: 191-193:

En doodt hen, waar gij hen ook ontmoet en drijft hen uit, vanwaar zij u hebben uitgedreven; want vervolging is erger dan doden. En bevecht hen niet nabij de heilige Moskee, voordat zij u daarin bevechten. Maar indien zij u bevechten, bevecht hen dan - zo is de vergelding voor de ongelovigen.

Maar als zij ophouden, dan is Allah zeker Vergevensgezind, Genadevol.

En bestrijdt hen, totdat er geen vervolging meer is en de godsdienst alleen voor Allah wordt. Maar indien zij (met strijden) ophouden, dan is er geen vijandelijkheid meer toegestaan, behalve tegen de onrechtvaardigen.

In dit geval is er zeker sprake van "Practise what you preach" en kunnen we de koran aanwijzen als motivator van het geweld van de laatste tijd.

Gisteren stak een moslim in het Zuid-Franse Garde-Colombe in op een een moeder en haar drie dochters (8 - 14 jaar). Eén van de meisjes, 8 jaar oud, is levensgevaarlijk gewond. Hij zou dit hebben gedaan omdat de vrouwen te schaars gekleed waren.

"Practise what you preach". De koran staat inderdaad vol met kledingadviezen en uitleg waarom een vrouw overdressed moet zijn. Als dat reden geeft tot geweld tegen kinderen is de conclusie dat de koran een onjuist boek is verwerpelijk?

"Practise what you preach". De koran heeft veel adviezen voor het plegen van geweld en rechtvaardigt veel geweld. Deze koran is door God via de engel Djibriel aan Mohammed geopenbaard die alles opgeschreven heeft.

"Practise what you preach". Deze Mohammed trouwde op 71-jarige leeftijd met de 9-jarige Aisha.

Ik denk dat dit wel genoeg zegt.

Alles wat samengesteld is kent geen inherente waarheid

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:58 GMT

Alles wat samengesteld is heeft geen inherente maar een tijdelijke waarheid, een persoonlijke waarheid of geen waarheid en herbergt altijd meerdere waarheden. Alles wat vorm heeft en/of tastbaar is, is samengesteld.

Dit zijn 2 leerstellingen uit de boeddhistische Dharma die zeer wezenlijk zijn en weer refereren aan andere leerstellingen zoals "alles is tijdelijk van aard" en "alles heeft een oorzaak en een gevolg".

Voorbeeld 1

Stel ik loop door een veld en ik neem een bloem waar. Tot zover is dit een neutrale waarneming maar nu wordt een conditionering aangeraakt door mijn oog-bewustzijn (citta) waardoor er dualiteit ontstaat en ik de bloem mooi begin te vinden. Het gevolg is mijn wens naar de bloem toe te lopen om hem van dichtbij te kunnen zien. Echter, een andere conditionering wordt door mijn neus-bewustzijn aangeraakt waardoor een andere dualiteit ontstaat en ik de bloem vind stinken. Het gevolg nu is de wens van de bloem weg te lopen zodat ik de geur niet meer hoef waar te nemen.

De mens is samengesteld en in dit geval botsen 2 conditioneringen op basis van zintuiglijke waarneming met elkaar. Op basis daarvan kunnen 3 gevolgen optreden:

ik loop naar de bloem toe, hier wint het oog-bewustzijn van het geur-bewustzijn. Ik geniet van de prachtige bloem en lijdt om de geur.
ik ga weg van de bloem, hier wint het neus-bewustzijn van het oog-bewustzijn. Ik lijdt niet om de geur maar lijdt wel omdat ik de prachtige bloem niet van dichtbij kan zien.
ik doe niets en blijf staan. Niet handelen is namelijk ook handelen met zijn eigen gevolg. In dit geval lijd ik omdat ik de bloem niet van dichtbij kan zien en ik lijd omdat ik de geur wel waarneem.

In alle gevallen wint de ene waarneming van de andere en daar is mijn persoonlijke waarheid aan gekoppeld, de ene waarheid wint het dus van de andere waarheid. Het kan zelfs zo zijn dat de schoonheid ik ervaar minder wordt omdat de stank zo groot is. De ene persoonlijke waarheid heeft dan een overschaduwde invloed op de andere persoonlijke waarheid.

Voorbeeld 2

ik ontmoet iemand waar ik verliefd op word, deze persoon is echter 35 jaar ouder en conditioneel vind ik dat niet correct. In dit geval botsen 2 andere conditioneringen met elkaar op basis van "lichaam". Mijn emotionele lichaam wilt naar die persoon toe en mijn cognitieve lichaam wilt van die persoon weg. Wederom zijn er qua handelen maar 3 mogelijkheden:

- ik ga naar die persoon toe, hier wint mijn emotionele lichaam en lijdt ik cognitief omdat ik die persoon te oud vind, Schaamte of bezorgdheid voor de toekomst zullen bijvoorbeeld in mij kunnen opkomen.
- ik ga van de persoon af, hier lijdt ik niet cognitief maar lijd ik wel emotioneel want ik ben niet bij de persoon waar ik liefde voor voel.
- ik doe niets, ook hier zal ik lijden gaan ervaren.

Ook hier kan de ene persoonlijke waarheid de andere overschaduwen.

Lijden ontstaat daar waar geen inherente waarheid is. En alles wat samengesteld is heeft geen inherente waarheid maar een tijdelijke waarheid, een persoonlijke waarheid, geen waarheid en altijd meerdere waarheden. Hoe zit dat:

Tijdelijke waarheid

de bloem in het eerste verhaal is een bloem omdat wij hem zo taalkundig noemen. We hadden hem oom 'cavia' of thql' kunnen noemen maar dat hebben we niet gedaan. De bloem is voorgekomen uit een zaadje die daarna een kiempje werd en pas daarna een bloem. Maar deze waarheid is slechts tijdelijk omdat hiervoor wij hem kiempje noemden en daarvoor zaadje.

Persoonlijke waarheid

dat ik de bloem mooi vind is een persoonlijk ding, een ander kan de bloem lelijk vinden maar wel fijn ruiken daar waar ik hem vind stinken. Een leeftijdsverschil van 35 jaar vind ik teveel maar iemand anders heeft daar geen probleem me. Maar die vind deze persoon een enorme oen terwijl ik er verliefd op ben. Dit zijn allemaal persoonlijke waarheden die per persoon verschillen. Ze worden gecreëerd door conditioneringen die samengesteld een dualiteit creëren in ons emotionele lichaam.

Geen waarheid

Een fantasie, leugen of verzonnen verhaal heeft geen waarheid in zich. Ook een onjuist inzicht heeft geen waarheid in zich, behalve de waarheid dat er geen waarheid in zit.

Meerdere waarheden

De bloem heeft een vruchtbeginsel, stamper, meeldraden en bladeren. de bloem kan samengesteld zijn uit meerdere kleuren en geuren. de bloem water, voedingstoffen, mineralen, vitaminen... Dat water was voorheen grondwater, regenwater, een wolk, condens, rivier of ijsschots. De voedingsstoffen waren voorheen ionen, compost, plantaardig of dierlijk materiaal. En dat allemaal maakt die bloem bloem zoals wij hem herkennen als bloem. De bloem bestaat uit meerdere kleuren, geuren, smaken en elk blad is anders samengesteld. De bloem herbergt een enorme hoeveelheid aan verschillende tijdelijke waarheden.

Het bewustzijn kan maar 1 citta (stukje van het bewustzijn) volgen. Toch zijn er meerdere citta's die continu en tegelijkertijd onze aandacht vragen, in het eerste geval zien en geur. Elke waarneming, elke ervaring, elke emotie, cognitie, gemoedstoestand, ratio, mentaal stukje heeft zijn eigen tijdelijke of persoonlijke waarheid die niet tegelijk hun verhaal kunnen doen. En elk van die waarheden zijn tijdelijke waarheden omdat ze op hun beurt ook weer samengesteld zijn uit onderdelen elk met zijn eigen tijdelijke waarheid die ook weer samengesteld is, etc...

Alles wat samengesteld is heeft geen inherente waarheid maar herbergt een heel kluster aan samengestelde waarheden. Dit geldt voor een bloem, voor een mens en alles wat vorm heeft.

Wanneer heeft iets dan wel een inherente waarheid, en wat is zo'n waarheid dan? Dit moet dus datgene zijn wat niet samengesteld is, en dat is nooit een ding maar een proces. En dat proces is tegelijk de inherente waarheid. Dat alles van tijdelijke aard is is ondeelbaar en tegelijk inherent waar zonder dat er een tijdelijke of persoonlijke waarheid aan gekoppeld kan zijn.

Hoe tolerant dien je te zijn jegens intolerantie?

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:57 GMT

Tolerantie (c.q. compassie, naastenliefde) is een belangrijk begrip binnen het Boeddhisme welke enige uitleg nodig heeft om te kunnen begrijpen. Het begrip 'tolerantie' gaat namelijk altijd gepaard met 2 vragen:

hoe tolerant kun je (inherent) zijn
hoe tolerant dien je te zijn

Bij boeddhistische meditatievormen zoals Metta of Tonglen ga je de liefde welke je voelt voor je geliefden uitdragen naar diegene die je niet tot je geliefden of zelfs tot je vijanden rekent. Dit is doorgaans een confronterende les in voorwaardelijke versus onvoorwaardelijke liefde en laat ook diens begrenzingen in jou zien inclusief de vraag; hoe tolerant ben ik eigenlijk?

Tolerantie leeft bij de gratie van een klein ego. Hoe groter het ego hoe belangrijker jij jezelf en je eigen standpunten vindt des te intoleranter je bent. Het boeddhisme meent dat je zo tolerant mogelijk moet zijn, maar niet altijd tolerant dient te zijn.

Er zijn 2 situaties waarin je niet tolerant dient te zijn. De eerste is als iemand bewust inherent lijden creëert bij een ander. De tweede is als de ander zelf intolerant is; het is onjuist tolerantie op te brengen voor iemand die zelf (inherent) intolerant is, doch moet je zelf wel (inherent) tolerant daarvoor zijn.

Intolerantie heeft dus te maken met een te groot ego en vandaaruit onjuiste inzichten die aanzetten tot begeerte of aversie. De handelingen die hieruit voortkomen zijn altijd laakbaar en die verdienen geen tolerantie. Dit onjuiste inzicht creëert altijd inherent lijden en komt voort uit onjuist inzicht en dit kan een systeem of geloof zijn. Tolerantie hiervoor opbrengen is ruimte scheppen voor zowel het onjuiste inzicht als voor het inherente lijden welke hieruit voortkomt.

Zodra de tolerante tolerantie gaat opbrengen voor de intolerante krijgt de intolerantie ruim baan en moet de tolerantie inboeten.

Het lijkt zeer intolerant als de tolerante geen tolerantie opbrengt voor de intolerante, maar uit naam van de tolerantie (wat de tolerante inherent wel is) is dit het meest tolerante wat hij kan doen.

Tibetaanse Tantra. Wat?

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:55 GMT

De Tibetaanse tantra als massagevorm wordt steeds meer aangeboden en zit duidelijk in de lift. Maar wat zijn nu precies de kenmerken van deze massagevorm en zijn hierin ook verschillende stromingen in te ontdekken?

De Tibetaanse massagevormen, waaronder de tantra-massage, zijn veel later ontstaan dan de Tibetaanse tantra die op zijn beurt voort is gekomen uit het Tibetaans boeddhisme. Een kenmerk van het (Tibetaans) boeddhisme is dat het uitgaat van:

- zelfloosheid (er is niet zoiets als een onafhankelijk, onveranderlijk zelf)
- de illusie dat er een onafhankelijk/onveranderlijk zelf is creëert lijden
- inzien dat dat er geen inherente 'zelf' is onthecht je van het lijden.
- als deze onwetendheid verdwijnt blijft Pañña/Prana over.

Het Tibetaans boeddhisme laat zich uitsplitsen in 2 didactische stromingen waarbij de eerste gestructureerd en ordelijk is met een duidelijk herkenbare grondslag en logica.

De andere groep berust zich op 'Wijsheid' wat de optelsom is van kennis (sutta mayã pañña) + ervaring (cinta mayã pañña) + intuïtie (bhavana mayã panña) waarbij elk van de 3 peilers even sterk ontwikkeld dienen te worden.

De eerste vorm is een logische "het pad leidt naar het doel" benadering terwijl de tweede de abstracte cirkelredenatie "het pad en doel zijn één én geen tegelijk" heeft. De ene didactische stroming is niet beter of sneller dan de andere maar het is afhankelijk van persoon's karakter welke stroming het beste bij diegene past.

Het is deze 2e didactische stroming die Tibetaanse tantra is gaan heten en binnen deze stroming draait alles om Prana. Wat is nu precies Prana?

Zoals gezegd berust de Tibetaanse tantra op Wijsheid, in het Sanskriet heet dit Prajñã en in het Pali Pañña. Deze Pañña komt voort uit kennis, ervaring en intuïtie en dit zijn de drie grote leermomenten voor ieder mens. Nu is elk mens als karakter sterk op 1 van deze drie, zo heb je rationeel/cognitieve mensen, mensen die leren uit ervaring en intuïtief ingestelde mensen. Het is dus belangrijk juist de 2 andere peilers, waar je minder sterk in bent, in jezelf te gaan ontwikkelen om zo tot Prajñã/Pañña te komen. Dit proces is niets anders dan jouw spirituele proces van zelfinzicht.

Tibetaanse tantra-massage

Hoe weet je nu dat je vorderingen maakt, hoe weet je dat je in Pañña zit?

Dit is voelbaar en dit gevoel is de energie die Pañña voortbrengt en deze wordt Prana genoemd. Ervaar je Prana dan zit je in Pañña. Dit kunnen momentopnames zijn en dit kan een langdurige gewaarwording zijn. En hier komt de tantriki in beeld.

Een tantriki (man) of tantrika (vrouw) is in staat om middels, op de persoon passende, technieken toe te passen om diegene in Prana te krijgen. De gekozen techniek kan van alles zijn; van mindfulness tot voedingtips, van yoga tot massage. Ongeacht de gekozen techniek zijn hier dus 2 zaken van belang:

het is op dit moment op deze persoon van toepassing
het gaat altijd om Prana om zo tot Pañña te komen

Bij de Tibetaanse tantramassage is dit niet anders, ongeacht welke stroming je gebruikt.

De Tantriki kan nu 2 routes kiezen. De eerste is de meest voorkomende; de persoon overladen met Prana zodat deze persoon in een kort tijdsbestek een gelukzalig gevoel ervaart. Dit is mogelijk doordat middels yoga of massage Prana relatief makkelijk is op te zetten. Dit heeft dan niet zoveel met Pañña te maken omdat het lichaam deze energie niet zelf aanmaakt maar dit extern door de tantriki gedaan wordt. Het fijne gelukszalige gevoel wordt tijdens de sessie ervaren en kan enige dagen aanhouden. Dan zakt de Prana energie weer in en we zijn weer terug bij af.

De andere route is het creëren van zelfinzicht, ofwel het hierboven beschevene aanbieden. Je daagt als het ware de klant uit om zelf Prana aan te maken en je laat zien waar en waarom dit niet lukt. Dit zelfinzicht is de poort naar loslaten van onwetendheid waarbij Pañña overblijft en Prana als vanzelf verschijnt.

De Tibetaanse tantra-massage komt voort uit het Tibetaans boeddhisme en de gehele boeddhistische filosofie is doorweven met wat we doen bij een Tibetaanse massage. Het is niet louter techniek om snel tot Prana te komen. Dit zou hetzelfde zijn als vegetarisch worden en alleen nog maar op wortels knagen, niet beseffend dat de vegetarische keuken zoveel meer te bieden heeft.

De tantriki van dienst is zich daarvan bewust en leeft en beleeft deze filosofie om tot eigen Pañña te komen en meer en meer in Prana te geraken. Dat elke dag en continu beleven en ervaren, dat is de ware Tibetaanse Tantra.

Verantwoordelijkheid (nemen, hebben of krijgen)

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:50 GMT

Zit je in de knoop, neem een kind. Dat lost al je problemen op (aldus het weerzinwekkende advies van psycholoog Jeffrey Wijnberg):

"Ik zie veel vrouwen tussen de pakweg 29 en 35 die in de knoop zitten. Ze hebben duidelijke symptomen van overspannenheid en worstelen met hun identiteit. Het belangrijkste advies dat ik ze geef? Word zwanger! Een kind zorgt ervoor dat de zoektocht voorbij is. Jij gelukkig, je kind gelukkig, en je (schoon)ouders gelukkig!”

Met de redenatie "Je móet wel verantwoordelijk zijn voor je kinderen, dus word je dat ook!" simplificeert Wijnberg veel en gaat er gelijk vanuit dat mensen altijd verantwoordelijk kunnen zijn, als de situatie er maar naar is. De praktijk wijst echter uit dat er heel veel ouders zijn die zeer onverantwoord met hun kinderen omgaan. De logica gebied dat de redenatie juist omgedraaid moet worden: zorg eerst dat je verantwoordelijkheid kunt nemen voordat je aan kinderen gaat beginnen.

Verantwoordelijkheid heb je niet naar iets of iemand maar voornamelijk en vooral naar jezelf. En verantwoordelijkheid komt voort uit zelfkennis en zelfkennis bereik je door het observeren van je eigen gedragingen, patronen en overwegingen.

Inzien welke gedragingen je uit balans trekken en hier een verandering in plegen. Inzien dat conditioneringen vanuit je jeugd nog steeds gelden maar totaal zinloos zijn. Inzien wat je sterke en zwakke kanten zijn en dat deze soms ook niet te veranderen zijn en hier vrede mee hebben.

Verantwoordelijkheid is niet de behoefte om allemaal dingen te veranderen naar eigen zingeving. Verantwoordelijkheid is het inzicht dat dingen zijn zoals ze zijn en dat je daar heel gelukkig mee kunt wezen. De wereld is niet maakbaar. Als je dat inziet, dan ben je al een heel eind.

De Zonde voorbij...

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:49 GMT

En Goede Vrijdag is alweer voorbij. Een zeer opmerkelijke feestdag omdat op deze dag gevierd wordt dat Jezus de Toorn Gods over de mensheid heeft bevrijd door vrijwillig de dood aan het kruis te verkiezen.

Op heel veel fronten jeukt bij mij deze beredenering (los van mijn mening dat zowel Jezus als God verzonnen personen zijn heb ik moeite met God's toorn als er ook God's liefde is. Een beetje compassioneel iemand, laat staan een God, kan zich daar overheen zetten lijkt mij).

Mijn grootste issue in deze is de gedachte dat het überhaupt mogelijk is de zonde van een ander weg te krijgen. God kan dat niet, noch Jezus, noch een priester uit naam van dit tweetal. Er is slechts één manier waarop je van je zonde af kan komen, en dat is door dit zelf te doen. Naast dat niemand jouw zonde kan wegnemen is het ook niet mogelijk de zonde te laten verdwijnen middels een ritueel; zoals een biecht en ten slotte is een situatie ook geen verzachtende omstandigheid voor het wel of niet plegen van een zonde.

Maar wat is nu precies een zonde, wie bepaald dat iets een zonde is en wat zijn de gevolgen van een zonde? Heel veel van wat de Goegemeente ziet als zonde is geen zonde. Deze vraag mag gezien worden als een startpunt in een stuk bewustwording omdat te snel en gemakkelijk iets als zonde wordt bestempeld waarna direct een oplossing gezocht wordt in verlossing terwijl er wezenlijks niets aan de hand is.

Morgen begint Pasen. De wederopstanding van Jezus, in mijn ogen het volgende hoofdstuk van een sprookjesverhaal. Als er al een wederopstanding mag zijn, dan die van het individu die zich los weekt van diezelfde Goegemeente. Ook, of juist, in de spirituele hoek zijn deze moraalridders aanwezig met nieuw verzonnen dogmatiek hoe een bewust nieuwertijdsmens met verhoogd trillingsgetal dient te handelen in deze of andere situatie. Los komen van die onzinnige retoriek en inzicht krijgen waar jouw zonde werkelijk begint, dat is wellicht een aardige invulling voor de komende paasdagen.

Verantwoordelijkheid, zelf onderzoek, eigen verantwoordelijkheid, enz...

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:48 GMT

Verantwoordelijkheid, zelfonderzoek. Helaas is het er ingeslopen, dat verleggen van verantwoordelijkheid, op de meest geniepige manieren. Het verleggen van verantwoordelijkheid naar een god, een boek, de ander.

Mensen die een collectieve religie/ideologie aanhangen beschuldigen anderen, die zelf de werkelijkheid zoals ze die ervaren onderzoeken, er nogal eens van egoistisch te zijn.

Maar het zelfonderzoek, de zelfontwikkeling, is juist niet bedoeld om te dienen als middel tot spirituele zelfbevrediging, of om je al dan niet spirituele ego te vergroten.

Het is juist bedoeld om in te zien dat er geen onafhankelijk, losstaand zelf is. Dat het "zelf" onderdeel van alles is, en dat er niks afgescheiden kan zijn, ook al zouden we dat willen. Dat maakt ons allemaal net zo verantwoordelijk voor het geheel. En zo kan zelfonderzoek juist leren onderdeel te zijn van een harmonische samenleving.

We zijn allemaal geboren als levend lichaam/geest organisme, gewoon in ons nakie.

Met onze begeerte en afkeer en daaruit voortkomende gedachten hebben we zo'n lading gelegd op het lichaam, dat we ook daar verantwoordelijkheid zijn gaan verleggen.

Ook al kiest een vrouw er bijvoorbeeld voor naakt over straat te gaan, dan geeft dat een man nooit een vrijbrief om z'n eigen verantwoordelijkheid te ontlopen en te nemen wat niet vrijwillig gegeven wordt. Het is een laf excuus om te zeggen "ze vroeg erom, ze kleedde zich ernaar, ze zei het verkeerde enz." . Het is ook een ontkenning van eigen keuzevrijheid, je maakt jezelf tot marionet aan de touwtjes van je begeerte.

Je kunt er namelijk ook voor kiezen elkaar te beschermen. Niet te doen bij de ander wat je zelf niet wil dat jou gebeurt. Niet te nemen wat niet gegeven wordt. Die keuze hebben wij, als mensen.

Te handelen vanuit welwillendheid naar het leven, niet vanuit minachting voor het leven.

Ik snap dat we niet in een utopie leven. Dat mensen nu eenmaal conditioneringen hebben, en begeerte en afkeer. Maar toch....we kunnen ons er wel bewust van zijn.

Wat zeg ik tegen m'n dochter, als ik haar waarschuw niet alleen over straat te fietsen 's nachts. Welke boodschap geef ik door: "het is niet veilig want er zijn nu eenmaal mensen die...."

Maar ik kan en wil de verantwoordelijkheid voor die mensen niet bij haar leggen. Zij doet die mensen niets aan wat hun gedrag kan rechtvaardigen.

Ik hoop dat we dit allemaal kunnen doen. Dat ook onze mannen / broers / zonen kunnen leren om te gaan met hun eigen keuzevrijheid en verantwoordelijkheid.

We moeten elkaar daar dan wel op durven aanspreken. Zonder het risico te lopen op geweld.

Tantra is een thermometer, een vergrootglas en een speeltuin

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:47 GMT

Wat is Tantra? Een uitgekauwde vraag met duizenden antwoorden die allemaal niet en tegelijk wel kloppen. Een wijs man (mijn leraar) zei ooit: "Tantra heeft geen antwoord want tantra is het antwoord". Een ietwat abstracte zin wat past bij een (van oudsher) Zen-leraar, maar er zit veel waarde in. Tantra heeft geen antwoorden. En tegelijk is tantra wel iets; een thermometer, een vergrootglas en een speeltuin.

Tantra is een thermometer

Iemand is in Tantra als Prana de grootste energie is op dát moment in zíjn lichaam. Prana is balans en de energie die gelijk opgaat met Pañña (wijsheid). Daar waar onrust en disbalans heerst kan geen balans noch wijsheid bestaan, en zodoende laat Tantra heel goed zien wat jouw staat van zíjn is op dit moment. Tantra is de thermometer tussen de billen als momentopname. Een minuutje later kan je glas omvallen en overstijgt de woede weer; weg Prana en weg Pañña.

Tantra is een vergrootglas

Ik moet de eerste mens nog tegenkomen die klaagt over zijn balans. Nee, klagen doen we over onbalans en pijnpunten; onze onzekerheid, minderwaardigheidsgevoel, boosheid, die strontvervelende buurman en zo verleidelijke buurvrouw. Al die zaken die ervoor zorgen dat wij niet in Prana en Pañña kunnen geraken komen bij de Tantra onder een vergrootglas te liggen. Merken wij onze onzekerheid in het dagelijkse slechts latent op, in een Tantra-sessie overstijgt het tot enorme proporties. Zijn wij wel eens boos, in een sessie spuit het onze oren uit. Dat is wat een (goede) Tantra-sessie (ook) doet, het haalt datgene naar voren wat ervoor zorgt dat wij geen rust en balans ervaren en blijft ernaar wijzen met uitgestrekte vinger.

Tantra is een speeltuin

En hoe ga je om met je onzekerheden en andere onbalans? Waarschijnlijk zoals je dat al jaren doet; op de automatische piloot, zorgen dat je niet op tenen gaat staan, binnen de lijntjes kleuren en vriendelijk blijven glimlachen. Daarmee verbloemen en camoufleren wij de onbalans maar lossen deze niet op.

Toegegeven, in het dagelijkse leven is het niet eenvoudig je onzekerheid of boosheid de baas te zijn. Voor je het weet escaleert de bende en wat doen we dan?

Binnen een Tantra-sessie kan je hiermee volledig experimenteren, uitproberen, spelen en "fouten" maken. De tantriki stuurt de energie, ook als het te bont wordt.

Allereerst maakt de tantriki (kunstmatig) in jou een enorme hoeveelheid Prana aan. Deze Prana stroomt uiteindelijk altijd naar het laagste punt, daar waar onze pijnpunten liggen; dit is de thermometer. Omdat de aandacht op een pijnpunt komt te liggen wordt deze haarscherp duidelijk; het vergrootglas. En uiteindelijk mag je buiten de lijntjes treden om oplossingen en beslissingen te maken die anders zijn dan hiervoor; de speeltuin.

Wat is tantra niet?

Zodra onbalans heerst is er geen Tantra. Zodra er balans is, is er Tantra. Ieder mens heeft zijn eigen wegen en methoden om tot balans te komen maar deze wegen en methoden zijn niet de Tantra; de weg naar de top is niet de top. Zodoende is Tantra nooit dogmatisch, het is niet de aankleding en het is niet de invulling, het is niet de passie noch de compassie. Het heeft niets met liefde te maken en niets met haat. Tantra is hoe je je voelt als je in balans bent.

Tantra is genieten van een kopje koffie, ook al kreeg je er geen lepeltje bij.

De (on)rechtvaardiging van geweld

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:46 GMT

Vorige week was het de week voor de Amerikaanse verkiezingen. De samenkliek van goegemeente, gevestigde orde, linkse kerk en politiek correcte moraalridders waarschuwde middels doemscenario's voor al het geweld wat zou voortkomen uit de overwinning van Donald Trump.

Nu is het de eerste week na de verkiezingen die Trump heeft gewonnen en in Portland heerst er geweld. Je zou kunnen zeggen dat de samenkliek zijn gelijk heeft gekregen maar het is nu juist diezelfde samenkliek die dit geweld pleegt.

In breder perspectief is dit iets wat zich vaker voordoet; de rechtvaardiging van geweld, afhankelijk vanuit welke hoek het gepleegd wordt. Zo is er geweld voortkomend vanuit een ideologie en er is geweld tegen die ideologie.

Gaan we enigszins terug in de tijd dan zien we de rechtvaardiging van christelijk geweld zoals de Spaanse Inquisitie en het katholieke missiewerk. Ook in het verleden liggen de islamitische Moghuls die India binnen trokken en zowel het Boeddhisme als het Hindoeïsme van de kaart veegden. In tegenwoordige tijd zien we nog steeds islamitisch geweld inclusief de rechtvaardiging daartoe. Verschillende coalities vechten daar weer tegen eveneens vanuit een bepaalde rechtvaardiging.

Geweld voortkomend vanuit een ideologie of geweld tegen een ideologie, geweld is geweld en karakteristiek daaraan is dat het nu juist níet te rechtvaardigen is. Geweld is alleen te rechtvaardigen als het reeds tegen jou is ingezet en een andere mogelijkheid niet voorhanden is;

Op 14 mei 1948 werd het grondgebied ten oosten van de Middellandse zee opgedeeld in een Arabische en een Joodse staat (Israël). Op 15 mei 1948 vielen Libanon, Jordanië, Syrië, Irak en Egypte deze Joodse staat aan met als doel de totale vernietiging van Israël.

Volgens alle internationale verdragen, maar ook vanuit een stuk menselijke logica mag een mens zich verdedigen met geweld als diegene wordt aangevallen met geweld. Het verdedigen met geweld moet proportioneel zijn en alleen maar dienen ter verdediging. Waarom haal ik dit voorbeeld aan? Omdat met terugwerkende kracht de teneur is ontstaan dat het geweld Israël gebruikte onrechtvaardig was. En dat is een fenomeen wat zich vaker voordoet; iets wat rechtvaardig is bestempelen als zijnde onrechtvaardig door een groep mensen die zichzelf het etiket rechtvaardig hebben gegeven. Dit is een variabele op "Wij van WC-eend adviseren WC-eend".

Het geweld tegen Trump is niet meer rechtvaardig dan het geweld je verwacht van Trump. Het enige verschil is dat Trump nog geen geweld heeft gebruikt.

Zowel geweld voortkomend vanuit een ideologie als geweld tegen een ideologie is onrechtvaardig. Zo ook het goedpraten van onrechtvaardig geweld als ook het veroordelen van rechtvaardig geweld.

Momenteel is er een rechtszaak tegen de staat aangespannen door de nabestaanden van de terroristen die in 1977 de trein bij De Punt kaapten. Deze treinkaping is na 3 weken beëindigd met geweld en een aantal terroristen werden hier gedood. Kwestie van pech hebben. Moet je maar geen trein kapen. Het geweld om de passagiers uit deze trein te bevrijden was, na 3 weken onderhandelen, rechtvaardig. Om dit met terugwerkende kracht als onrechtvaardig te bestempelen is op zijn beurt onrechtvaardig.

Blijf je moeite houden met het verschil tussen rechtvaardig en onrechtvaardig geweld, dan is er nog 1 oplossing. Gebruik helemaal nooit geweld. Moeilijk moet het niet zijn.

Een schop onder je kont is zéér spiritueel

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:41 GMT

Gisteren was het de herdenking van de Bijlmerramp, 25 jaar geleden. Met verbazing keek ik naar al het leed, pijn en verdriet die de mensen hadden en uitte. Toegegeven, een Boeing 747-vrachtvliegtuig op je dak daar kan je behoorlijk van schrikken. En als er slachtoffers en doden vallen en je bent je huis kwijt, dan heeft dat zeer zeker zijn tijd nodig. Maar 25 jaar ??!

Als beheerder van de “Spirituele Agenda” op FB zie ik nog wel eens wat voorbij komen; activiteiten die ogenschijnlijk een Spirituele betekenis hebben. Nu kan zelf een broodje kaas een spirituele betekenis hebben, maar een activiteit; bewust vormgegeven, om een spiritueel proces positief te beïnvloeden is toch van een andere orde. Met het gevaar als betweter neergezet te worden durf ik toch enkele activiteiten als Niet-spiritueel te benoemen, sterker nog… ik denk dat ze eerder een tegenovergesteld effect hebben.

Zo is praten het minst spirituele wat je kan doen. Praten is een rationeel/cognitief proces en daar zit de pijn en de emotie niet. Natuurlijk kan je praten vanuit de emotie, maar dan moet er al een vertaalslag gemaakt worden die in het geheel onnodig is.

Praten met andere mensen erbij (en waarom anders zou je gaan praten) is nog beroerder; de anderen reageren namelijk en denken hulp te bieden terwijl ze niets anders doen dan hun eigen emoties die door het verhaal aangewakkerd worden terug te kaatsen. En daar wordt géén enkel mens vrolijker van.

Naar de emotie toegaan heeft vrij weinig zin en tegelijk is het een zeer pijnlijk proces. De emotie wordt namelijk veroorzaakt door een bepaalde blokkade maar is op zichzelf niet de blokkade. De emotie zelf te lijf gaan is alsof je de boodschapper een pak op zijn roffel geeft vanwege het leveren van een slecht bericht. Daar waar de emotie de boodschapper is, daar is het specifieke voorval de trigger. Dus ook naar die gebeurtenis hoef je niet te kijken. Waarom de gebeurtenis jou triggerde is echter wel een belangrijke vraag die het onderzoeken waard is.

Troost bieden is een cover-up. Met schouderklopjes en zoete woorden wordt de emotie inclusief onderliggende oorzaak met de mantel der Liefde toegedekt enkel en alleen om de troostende partij een goed gevoel te geven terwijl de getroosde nog met dezelfde bak ellende zit.

Tijd heelt geen worden. Een pijn of verdriet kan je zien als een lading energie en energie kan niet zomaar verdwijnen. Het kan verbranden of transformeren, maar niet verdwijnen. Tijd kan alleen wonden helen als je iets nuttigs in die tijd gedaan hebt. Maar als je tijd alleen zijn gang laat gaan dan zit je inderdaad 25 jaar na dato nog steeds met je lading aan energie.

“Vergeten en Vergeven” is geen toegevoegde waarde in je healingproces. Vergeten en Vergeven worden vaak gezien als voorwaarde tot loslaten, en dat is niet zo. Tevens; Je moet jezelf werkelijk een Alzheimer aanpraten om een situatie die emotioneel zwaar beladen is te kunnen vergeten. Vergeven is “het niet meer kwalijk nemen van…” maar als iemand jou bewust lijden heeft veroorzaakt is het helemaal niet onjuist iemand dat wel kwalijk te nemen. Natuurlijk zit er een grote interpretatie op Juist en Onjuist, maar iemand op zijn 12e verkrachten is daaraan ontheven. Dwing jezelf niet dit te vergeven, je creëert alleen maar een nieuwe blokkade. Waar je wel voor dient te zorgen is datgene wat je niet vergeet en niet vergeeft geen invloed te laten hebben op wie je nu bent.

Wat werkt dan wel?

Loslaten.

Loslaten houdt in dat de situatie geen invloed meer heeft op wie je nu bent. Een spiritueel proces als meditatie of yoga kan helpen, de natuur kan helpen, kunst kan helpen, en een schop onder je kont kan helpen. Want naast loslaten moet je doorgaan, en op de één of andere manier wordt het als super spiritueel gezien als je 25 jaar na dato nog steeds je emoties eruit kunt persen inclusief bijbehorend gejammer en gehuil.

Het is goed je emoties te laten gelden, zoals gezegd kan energie alleen maar verbranden of transformeren, en je emoties uiten is ze verbranden. Nadat de meeste druk van de ketel is zal je inzien dat de emotie veroorzaakt wordt door de werkelijke blokkade en deze energie dien je te transformeren zodat het geen invloed meer heeft op wie je nu bent. Sta vervolgens op en loop je leven verder zonder te vergeten wat er is gebeurt; Het behoeft je alleen maar voor vergelijkbare situaties. Maar loop door, kijk niet continu achterom. En doe je dat toch, geef jezelf een welgemikte schop onder de kont. Vraag desnoods een ander dat te doen.

Datgene wat goed voelt kan wel eens de reden zijn dat je je niet goed voelt.

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:38 GMT

Luisteren naar je hart, naar je innerlijke stem of doen wat goed voelt. Maar datgene wat goed voelt kan wel eens de reden zijn dat je je niet goed voelt.

Veel mensen splitsen zichzelf op in een hoger en een lager ik c.q. bewustzijn. Het is leuk om jezelf in vakjes op te delen, maar als je niet weet waar precies welk vakje zit en hoe je daar moet komen dan heeft dat opdelen weinig zin. En ook al zou je precies weten waar je hogere ik zit, het laat alleen maar zien dat er schijnbaar ook nog een lager ik aanwezig is. En die draait het spelletje gewoon mee.

Als je gaat luisteren naar jezelf, waar luister je dan precies naar? De voetbalhooligan die een voortuintje ontleedt luistert prima naar zichzelf, hij merkt op dat er grote onrust in zijn lichaam heerst en geeft daar uiting aan. Daarentegen luistert de man die niet wenst te oordelen totaal niet naar zijn lichaam want op emotioneel vlak is het oordeel allang gevormd. En ook de Alles-is-Liefde en Alles-mag-er-zijn believer luistert niet naar zijn lichaam want het zijn juist deze mensen die het hardst ageren tegen een Wilders, Trump of een korting op het eigen risico. Als die voetbalhooligan in hun voortuintje bezig is geldt de Alles-mag-er-zijn opeens niet meer.

Het “luisteren naar je hart” is voor veel mensen een andere benaming voor “luisteren naar dit pakket normen en waarden” die in hun ogen hoogstaand zijn. Maar ze zijn net zo hoogstaand dan welke norm of waarde dan ook. Het probleem is namelijk de normen en waarden op zich, niet de hoogte ervan.

Zodra je gaat luisteren naar een onderdeel van jezelf dat je beter acht dan andere onderdelen van jezelf (hoger versus lager ik) hou je jezelf voor de gek. Alle onderdelen zijn namelijk wie jij bent en jij kunt alleen maar luisteren naar jou, het geheel.

In de advocatuur is een mooi gezegde: “A man who is his own lawyer has a fool for a client”.

Als je luistert naar je eigen lichaam dan houdt het niet op bij het luisteren alleen. Want als je onrust opmerkt dan is het wijs iets met zowel de onrust als ook de bron van die onrust te doen. Maar wat ga je doen? Als je vervolgens datgene gaat doen wat je lichaam je aangeeft, dan ga je nat. Je gaat namelijk het advies tot rust opvolgen van datgene die de onrust zojuist veroorzaakt heeft.

Een dik persoon die qua voeding naar haar lichaam luistert, iemand die geen grenzen kan aangeven maar in de therapie graag de grenzen wilt aangeven, iemand met grote vermoeidheid die haar dagritme niet wilt omgooien snappen het niet. Zij denken goed bezig te zijn door naar hun lichaam te luisteren, maar of ze kunnen niet luisteren, of ze luisteren niet goed, of ze verstaan niet wat er gezegd wordt.

Luisteren naar het lichaam is een kunst op zich. Ooit een Eikel gezien die gefrustreerd is dat hij geen Beukennootje is?

Luisteren vraagt 1 groot offer: acceptatie. Acceptatie van datgene je lichaam is, doet en vertelt. Hoe groot de wens tot verandering ook is, de mogelijkheden zijn zeer gering en die wens tot verandering is nu juist je grootste probleem. De enige echte grote verandering kan alleen plaatsvinden als je dat ene ding gedaan hebt; je lichaam accepteren zoals het is.

De Herrie van de Stilte

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:35 GMT

De Stilte is een fascinerend ding; Veel mensen zoeken het en weinigen kunnen er tegen. Stilte is de afwezigheid van... Van herrie en drukte om je heen, maar is dat werkelijk Stilte?

Je kan het bos of een weiland inlopen en het aldaar als Stil ervaren, maar vogels, loeiende koeien en de wind door de bomen maken van de afwezigheid van, voor jou gebruikelijke, herrie het nog niet stil. De afwezigheid van stilte om ons heen maakt het nog niet stil in onszelf; Hoe stiller het om ons heen is hoe meer het opvalt hoeveel herrie er in onszelf zit. En hoe meer herrie er in ons zit, hoe onrustiger we worden.

De Stilte kan zodoende iets beangstigend hebben en we zetten radio en TV aan om maar niet de Stilte te moeten horen. Hoe goed kan jij bankzitten? Het stil zitten op een bank (stoel mag ook) zonder geluid om je heen en zonder krant, mobiel, tablet, gesprekspartner of vogelkooitje in de buurt die voor afleiding zorgen. Hoe snel voel je nu de neiging iets te moeten gaan doen? Zou je dit een hele dag kunnen?

Een dag niets doen op een bank met niets om je heen behalve de Stilte? Zou je dan aan het einde van die dag denken; -dit was echt heel fijn-, of eerder -dit werkelijk nooit meer- ?

We zoeken de Stilte en kunnen er tegelijk slecht tegen. Geluid kunnen we vertrouwd maken en dat geeft ons rust, terwijl de Stilte oorverdovend kan zijn.

Je moet het zelf doen

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:33 GMT

Veel ‘zoekers’ binnen het spirituele milieu hanteren technieken die gericht zijn op innerlijke balans. Zo is inzicht-meditatie (Vipassana of Jhana) de techniek bij uitstek om deze balans in jezelf te verkrijgen en te versterken omdat je zodoende inzicht krijgt in de bronnen van de onbalans. Mindfulness laat je gedurende de dag zien hoe jij reageert op prikkels van buitenaf en bij yoga stimuleer je het lichaam dusdanig dat het wel moet reageren op de prikkels die je zelf creëert, en dat observeer je dan weer. Alle deze technieken draaien uiteindelijk om 1 ding: balans, ongeacht in welke situatie je ook verkeert... Balans. Goed, tot zover de theorie.

De praktijk van deze ‘zoekers’ laat vaak een ander beeld zien. De emotie wordt vaak het toonbeeld van spirituele progressie gezien: hoe meer/heftigere emoties hoe beter dit wordt gekwalificeerd. Ook het toelaten en durven ervaren van de emoties wordt gezien als een sterk signaal van spirituele groei.

Dit is opvallend, want de emotie is het begin van de dualiteit. Op basis van een reeds aanwezige conditionering wordt deze door een situatie aangeraakt waardoor er een emotie van begeerte of aversie ontstaat. Zolang er een emotie is, is een mens in onbalans, balans is namelijk de afwezigheid van emotie. Hierbij dient gezegd te worden dat emotieloos iets anders is als gevoelloos; Juist het gevoel neemt een enorme vlucht als de emotie afwezig is. Kortom; hoe minder conditionering, hoe meer je in je gevoel staat: balans.

De emotie is dus de onbalans en het helemaal opgaan in verschillende emoties heeft niets met spirituele groei te maken. De emotie is altijd de weergave van jouw begeerte of aversie naar een bepaalde situatie toe bezien vanuit jouw kader/conditionering. Gevoel is de situatie aangaan zoals deze is, en deze ook als zodanig accepteren. Zie hier weer de kern van mindfulness.

Moeten we dan proberen om de emotie te onderdrukken? Nee, dat is weer het andere uiterste van het spectrum; Er vol ingaan of ze stimuleren is niet goed, ze onderdrukken of negeren eveneens. Wederom; observeer en ervaar hoe jij reageert op bepaalde situaties (mindfulness) en onderzoek welke situatie welke conditionering aanraakt waardoor je zo in een bepaalde emotie geraakt (inzicht-meditatie).

Eigenlijk is het heel eenvoudig allemaal. Er is alleen nog 1 ding die bepalend is voor het welslagen; je moet het zelf gaan doen.

Compassie en geloof

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 09:37:31 GMT

Zo’n beetje elk geloof heeft er een term voor: barmhartigheid, mededogen, naastenliefde, compassie, universele liefde en zo zijn er nog wel wat jeuktermen te bedenken. Opvallend is hoe weinig ieder geloof hiervan in de praktijk weet te brengen. Een opsomming als we alleen naar de laatste dagen kijken.

Hanina Ajarai is een moslima en columnist bij het AD. In de column van 20 juli j.l. schreef ze over de slachtoffers van MH17 “op emotioneel niveau doet het mij niets. Helemaal niets. Ik heb geen seconde getreurd om de slachtoffers” . Een vroom Moslima die het niet voor elkaar krijgt iets te voelen naar de slachtoffers en nabestaande van een dergelijke ramp. Ook een dag later bij RTL Summernight kwam ze niet terug op haar worden.

Niet alleen binnen de islam hebben ze er moeite mee, ook de vroom katholieken kennen weinig compassie. Deze week werd bekend dat in het Jongenskoor van Regensburg 547 koorknapen door priesters en leraren jarenlang werden mishandeld en misbruikt.

Morgen komt er een groot artikel in Trouw waarin staat hoe de pedofielen veilig worden gesteld binnen de Jehova-getuige sekte.

Het lijkt allemaal paradoxaal maar dat is het niet. Geloof creëert juist dit soort handelen. Het geloof biedt vluchtwegen voor slecht gedrag middels offers, gebeden, biecht, vergiffenis en boetedoening. En Uiteindelijk is het de hogere macht die over je lot beslist en dat alles ligt buiten jezelf en niet in jezelf.

Daarnaast maakt geloof onderscheidt tussen gelijk gelovigen en anders gelovigen. Slecht handelen naar anders gelovigen is minder erg dan hetzelfde handelen naar gelijk gelovigen.

Het is niet de mens maar het geloof dat de veroorzaker van dit kwaad is. Natuurlijk, het geloof haalt het slechtste in de mens naar boven en de mens is zo dom te geloven en de mens heeft het geloof bedacht. Maar de mens heeft ook wetenschap, boeddhisme, jainisme, taoïsme en sjamanisme bedacht en heb je ooit gehoord over sjamanistisch terrorisme?

Van het ene geloof kan gezegd worden dat het nog vreselijker is dan het andere geloof, maar uiteindelijk maakt het weinig uit of je door de kat of de hond gebeten wordt.

De Waarde van Slapen

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 08:48:20 GMT

Eten en slapen. 2 Noodzakelijkheden in ons dagelijks leven die zo evident zijn en waar tegelijk zoveel onduidelijkheid over is.

In algemene zin wordt aangenomen dat een volwassene 8 uur slaap per etmaal nodig heeft. Het is daarom verwonderlijk dat in veel spirituele centra, ongeacht religie of stroming, het dagschema dit niet toelaat. Doe je een standaard Vipassana retraite bij S.N. Goenka dan is het dagprogramma van 04:00 tot 21:00 uur. Bij long-stay retraites volgens de Mahasi-methode in Burma of Sri-Lanka is het dagprogramma van 03:00 tot 23:00 uur. Van vele spirituele leraren maar ook onbekende monniken en andere heilzoekers is bekend dat ze zeer weinig slaap nodig hebben, hoe rijmt dit met die 8 uur? Enkele antwoorden:

De 8 uur slaap klopt niet

8 Uur slaap heeft een gemiddeld persoon nodig, maar wat is gemiddeld? Gemiddeld qua arbeidsintensiteit, gemiddeld qua leeftijd maar ook gemiddeld qua blokkades, hersenspinsels en onnodige emotionele ballast.

Meditatie is ook rust

Als je op een juiste manier mediteert, ofwel vanuit neutraliteit al je gewaarwordingen observeert, is er in de hersenen eenzelfde hersenfrequentie als wanneer je slaapt:

Alfa golven trillen 8-12 Hz. zowel bij het beoefenen van Mindfulness als bij een lichaam in rust
Theate golven trillen 4 - 8 Hz. zowel bij het beoefenen van Vipassana als bij een lichaam in een lichte slaaptoestand
Delta golven trillen 0 - 4 Hz. zowel bij meditatie op leegte als bij een lichaam in diepe slaap

Blokkades die er niet zijn hoeven ook niet opgelost te worden

Een lichaam heeft rust nodig, zoals elk systeem periodiek zijn rust nodig heeft. Daarnaast moet de geest verwerkingsprocessen uitvoeren en dan met name datgene het lichaam (on)vrijwillig vasthoudt. Hoe meer het lichaam vasthoudt op fysiek, emotioneel en mentaal vlak, hoe meer het lichaam rust nodig heeft dit allemaal te verwerken.

Slaap is een manier om tot die rust te komen en voor veel mensen de enige manier. Omgekeerd evenredig zou gesteld kunnen worden dat het aantal uur slaap nodig heeft een indicatie is voor de onbalans in het lichaam.

Hoeveel slaap heeft een persoon nu eigenlijk nodig?

Vanuit meerdere spirituele stromingen wordt dit schema gehanteerd:

4 uur - tot rust komen van een lichaam in balans
2 uur - in balans komen van een lichaam in redelijke onbalans
2 uur - verwerkingsprocessen bij enige onbalans bij afwezigheid van meditatie, ea.

Heeft een lichaam structureel meer slaap nodig dan 8 uur per etmaal, dan wordt dit gezien als signaal van grote onbalans. Dit kan fysiek (overgewicht), emotioneel (conditioneel gedrag) en mentaal (teveel in het hoofd) zijn.

In principe is 4 uur slaap per etmaal voldoende, plus ongeveer een half uurtje (powernap) halverwege de dag. Daarnaast is een voeding van belang, een gezond lichaam op een juist gewicht, een redelijke lichaamsbeweging en bovenal balans. het principe is uitermate simpel; 'Blokkades die er niet zijn hoeven ook niet opgelost te worden'.

Technieken zoals Mindfulness, meditatie of yoga zorgen niet alleen voor balans maar bieden ook de gelegenheid aan de bronnen van de onbalans in te zien en er iets aan te doen.

Uiteindelijk is het dus geheel niet verwonderlijk dat monniken genoeg hebben aan 4 uurtjes slaap per etmaal.

Zoekend naar water heft de drenkeling zijn glas

ivar@dharma-lotus.nl (Ivar Mol) — Thu, 26 Oct 2017 08:48:20 GMT

Het boeddhisme bestaat dik 2.500 jaar en ook al is er onwetendheid, observeren kan altijd. En dat is 2.500 jaar gedaan in voornamelijk Burma en Sri-lanka door meerdere leraren in meerdere kloosters bij meerdere leerlingen. Die leerlingen werden leraren en observeerden ook weet, etc. Zij observeerden hun eigen spirituele proces en dat van hun leerlingen, en maakte hier aantekeningen van. Rond 1.600 begonnen enkele monniken al deze aantekeningen te analyseren en ontdekte patronen. Rond 1.850 werden deze analysen en patronen in boekvorm gegoten (abhidhamma-sangaha) en vervolgens tot de dag van vandaag gecontroleerd.

Wat blijkt is dat, waar we wellicht verschillende trajecten zouden verwachten in spirituele groei, dit niet het geval is. Ieder doorloopt hetzelfde traject met dezelfde inzichten op hetzelfde moment met dezelfde valkuilen en dezelfde moeilijkheden, etc...

Boeddhisme is wetenschap, dat klopt. In die zin dat je neutraal kan observeren datgene wat zich voordoet. De filosofische en psychologische uitleg van wat je waarneemt heeft Gautama de Boeddha 2.500 jaar geleden gegeven en ook dit hebben ze 2.500 jaar tegen het licht kunnen houden. En daar waar religies en godsdiensten hiaten in hun filosofie hebben is dat niet zo bij het boeddhisme, juist omdat het zo wetenschappelijk is. Er zijn geen aannames, geen veronderstellingen, niets wat je eerst moet geloven of beloven. De gehele boeddhistische filosofie is herkenbaar en controleerbaar.

Liefde is geen groot goed in de boeddhistische filosofie omdat het gezien wordt als een bron van lijden
Ik en ego zijn metaforen voor de onwetendheid waarin we verkeren en in wezen niet bestaand
Metta betekend "Universele Liefde vanuit compassie" en is niets anders dan het gewaarworden van Prana; de neutrale energie in ons, alles en iedereen.

Omdat de filosofie aanwezig is, helder en duidelijk is, herkenbaar en controleerbaar is, wordt er stevige oordelen gegeven aan diegene die het niet zien of begrijpen. Gautama de Boeddha gebruikte vaak de termen : "Dom, Dwaas, Onwetend" als een monnik met domme vragen aan kwam zetten. Deze bewoordingen gebruikte hij met een reden.

Een monnik, leraar of pseudo-leraar die er een eigen filosofie op na houdt, niet gestoeld op een bestaand gedachtegoed voortkomend uit ervaring, is een dwaas. Je moet van verdomd goede huizen komen wil je á la 2016 nog iets niets zien of verzinnen. Op filosofisch/psychologisch terrein is alles reeds gezegd of ontdekt. Alleen toepassingen hierop gebaseerd zijn nieuw dankzij techniek, etc...

In de boeddhistische filosofie bestaan er enkele waarheden die ze universeel noemen. Deze waarheden zijn logisch, voor iedereen ten aller tijden te herkennen en te controleren. Geloof heeft er niets mee te maken. Als iemand dus iets beweerd dient het verifieerbaar te zijn. Is dat het niet, dan klopt datgene wat beweerd wordt niet. In mens streven uniek te zijn verzinnen we nieuwe dingen die onmogelijk nieuw kunnen zijn.

"Zoekend naar water heft de drenkeling zijn glas"

Tantra en seks (op televisie)

Sat, 07 Dec 2013 00:00:00 GMT

Een uitnodiging voor een televisie intervieuw

Zojuist gebeld door BNN die bezig zijn met een vervolg op "spuiten en slikken" voor een oudere doelgroep waarin seksualiteit een onderwerp wordt. Of ik geïnteresseerd was om deel te nemen. Een hot item tegenwoordig, want ze is al de zoveelste met een dergelijke vraag. Hoe verloopt zo'n gesprek nu ongeveer:

Wilt u aan ons programma deelnemen?

- Omdat?

Omdat u een tantraleraar bent en we ook mensen willen uitnodigen die middels tantra hun seksleven hebben teruggevonden.

- Maar daar gaat tantra helemaal niet over

Niet??

- Nee

Ow.. ik dacht van wel?

- Ja, dat denken meerdere mensen

Maar die noemen het wel tantra?

- Als ik een hamster een cavia noem is het nog steeds geen cavia

Waar gaat tantra dan over?

- Uiteindelijk over meditatie en mindfulness. Alleen dan héél breed uitgesmeerd over alle mogelijke onderwerpen in het leven

Tantra is meditatie?

- Uiteindelijk zal je daar altijd op uitkomen ja

Maar daar gaat ons programma niet over

- Dat had ik al in de gaten ja

Hoe komt het dan dat zoveel mensen het associëren met seks, hebben zij het dan allemaal fout?

- Kent u dat verhaal van 4 blinden die een olifant bevoelen? De ene pakt een poot en denkt dat het een boom is, de ander pakt de slurf en denkt dat het een slang is. Zo is het ook met tantra, mensen pakken en stukje en denken dat dat het is. En mensen zijn ook geneigd het lekkerste stukje eerst te pakken.

Dus tantra heeft wel met seks te maken?

- Zijdelings en in beperkte mate

Dat snap ik niet

- Seks wordt vaak gekoppeld aan seksuele energie. Zolang je die koppeling blijft maken kan je ook alleen maar seks bedrijven vanuit diezelfde seksuele energie. Dat is geen tantra want tantra werkt alleen maar met prana. Wil je dus meer seksuele energie ervaren, dan kan de tantra je daarin niet helpen.

Niet?

- Nee

Maar met seks kan de tantra je wel helpen?

- Seks vanuit prana wel ja

En dat is tantra

- Dat is een klein onderdeel van tantra

Dus tantra gaat wel degelijk over seks?

- Tantra gaat uit van alles en nog wat. Alles is mogelijk, zolang je het maar vanuit de prana doet.

Dus tantra is prana?

- Precies

Klopt het zo?

- Helemaal kloppend ja.

Maar dat zoeken we niet voor ons programma?

- Dat is nu wel heel erg jammer.

Eigenlijk wel

- Een goedemiddag.

Goedemiddag...